Hani sen şimdi gidiyorsun ya. Düşünüyorum da ne kadar çok şey var yaşayacağımız daha. Aslında bir yere gittiğin yok. Sevdiğin adamla evleniyorsun hep hayalini kurduğun gibi. Ama işte hayatımızın bir sayfası daha kapanıyor. 30 yaşına girdin sen bugün. Ben de oturdum senelerdir bana yazdığın mektupları, mailları kurcaladım. Tam 16 sene. Beraber geçmiş olan koskoca 16 sene. Ne mektuplara sığmış ne maillara. Beraber attığımız kahkahalar beraber döktüğümüz gözyaşları kadar gerçek bir o kadar güzel. Hayatımın her döneminde izin var. İlk kalbim kırıldığında bana yazdığın mektupta " ciddiyim Eda ya, geçen senelerde hiç böyle düşünmezdim ama giderek anlıyorum senin harbi mükemmel olduğunu! Yani bana çok uyuyorsun (ben de mükemmelim ya) " demişsin. Bu bölümü bir ara oturup tartışmamız gerekecek zira 17 yaşın egosuna bir daha ikimizde ulaşamadık sanırım. Her neyse sonra devam etmişsin " senin o kocaman gülümsemenin yerinde gözyaşları varsa ve bu gözyaşlarına birisi sebep ol...