"Anne yataktan çıkmak istiyorum! Uyumayalım! Yukarıya çıkalım! Lego yapalım! Kalk! Yatma!" diye son sesiyle ve enerjisiyle gözyaşları içerisinde bağırırken saat 22:00 olmuştu bile. Son günlerde uyku saatlerinin biraz kaydığını ve yeterince uykusunu alamadığını bildiğim için artık uyuması gerektiğine emindim. Dik duracak, azimle kendisini odadan hatta yatağından dışarıya çıkartmayacaktım. Hem zaten fikirlerini severek okuduğum, uyguladığım uzmanların hepsi de çocuğun ağlamasına izin verilmesi gerektiğini söylemiyorlar mıydı? Yanında olduğunu gösterdiğimiz "sus", "ağlamadan anlat!" gibi empati yoksunu cümleler kurmadan sabırla ağlamasının bitmesini beklememiz gerektiği takdirde ağlamasının gelişimi ve stresini atması için iyi olduğu söylenmiyor muydu? Sabırla yatağının kenarına uzanıp beklemeye başladım. Son ses çığlıklar başladı, "ben buradan çıkacağım!" cümleleri ağlamasının arasından zor seçiliyordu. Sakince "Bulutcum bak çok yorgunsun, bug...