Güzel bir Aralık günü; hava biraz soğuk ama hani bazı havalar vardır kişiden kişiye değişir ya işte tam o havalardan. Bebek olduktan sonra edindiğim hava kontrol alışkanlığıyla (ben ki “çantamda şemsiye taşımaya başladığım gün kendime güvenip bir kooperatife gireceğim” diyecek kadar hava ile alakasız olan insan tey tey) telefonumdan hava durumunu kontrol ediyorum: 6 derece görünüyor. 14 aylık bebeğimi önüme alıp kendisiyle konuşmayı ve az sonra başlayacağımız kıyafet mücadelesini anlatmayı deniyorum ama elbette beni anlamıyor önce “memeeeğğğğ” diyor sonra yarım yamalak giydirdiğim bodysi ile kaçarak uzaklaşıyor. Yarım saatlik bir savaştan sonra kendisi karşımda giyinmiş olarak duruyor (ben ise yeni yıl gecesi Bülent Ersoy’una dönmüş haldeyim). Öyle bir giyinmek ki 9.5 kiloluk bebek gitmiş yerine ağır sıklet bir sumo gelmiş. İçindekiler: 1 adet kısa kollu body, 1 adet uzun kollu body, 1 adet kilotlu çorap -araba desenli!-, 1 adet polar ayaklı tulum, bere, eldiven ve altın vuruş olarak: ...