Pijamalarıyla karşımda duruyordu. Benim için pijama yatağa girilirken giyilip yatakla temas bittiği zaman çıkartılması gereken bir kostüm olmuştur hep. O ise kendini şımartmak istediği, hasta hissettiği, tembel hissettiği zamanlarda günlerce pijama ile kalabilenlerdendi. "Günaydın" diyerek tereddütle içeri girdim. Ayakkabıların çıkartılmasını hiç sevmezdi. Ayakkabıları girişte paspasın üzerine bırakmaya çalışan misafirlerin ayakkabılarını alıp "lütfen giyin" derdi. Süt kahvesi çizgili erkek çorabı, ten rengi pantolon çorabı ve beyaz renk çorap görmeye tahammül edemezdi. İç çamaşırı çekmecesinde ten rengi ve beyaz asla bulunmazdı. Ayakkabılarıma bakarak "galoş giyer misin lütfen bi de neden masken yok?" diye sordu çatlak bir sesle. Belli ki ben gelene kadar kahve-sigara rutinini defalarca yapmıştı. "Her yer hastalık kaynıyor, Çin'den gelmiş karina mı korona mı ne duymadın mı yoksa?" diye sordu. Uzun zamandır sanal-gerçek tüm dünyalardan kaçtığ...