İkisinin aynı anda gülümsemelerini, birbirlerine kahkaha attıklarını görünce önce kahkaha atıyorum sonra içim sıcacık oluyor. "Galiba oluyor, çocuklarımız mutlu büyüyorlar" diye düşünüp kendimi uzaya çıkmış gibi hissediyorum. Bazen kendimi şöyle ilginç bir hayalde buluyorum: Saçlarım beyazlamış ama eskisi gibi yandan upuzun bir örgü; elimde bir kadeh serin bir merlot (yaşımla eş lezzetlerde), yüksek bir tepede oturmuşuz (belki Bozcaada belki Fransa'nın güneyinde bir kasabada kimbilir), arka fonda Edith "rien de rien non je ne regrette rien ni le bien..." diye fısıldarken hafif bir sonbahar rüzgarı esiyor ve biz günbatımında kahkahalarla sohbet ediyoruz. Bulut ve Luna yirmili yaşlarındalar, sevdiğimiz insanlar etrafımızda... Ben Bulut ve Luna'nın oldukları insanları hayranlıkla izliyorum. Ahmet'in de huzurla gülümsemesini görüyorum. Eski günler gözümün önünden geçiyor; rahat bir nefes alıyorum. (İçimden sahi biz nasıl delirmedik ya diye düşünüyorum, bir g...