Oğlum; hayatımıza girdiği andan beri her anımızı güzelleştiren, komikleştiren küçük sürprizim. Son iki senedir kimi zaman şaşırarak, kimi zaman hayranlıkla, kimi zaman kahkahalarla, kimi zamansa yorgunlukla büyümeni izliyorum. Hayata dair yapmayı planladığım çok fazla şey, hayatlarına dokunmak istediğim çok fazla insan vardı sen gelene kadar. Ben hepsini bir süreliğine dondurmayı seçtim. Evde seninle olacak, sen kreşe gidene kadar da seninle eğlenecektim. Hem avantajları hem de dezavantajları olan bir seçim oldu. Hiçbir zaman pişman olmadım ama düşündüğüm kadar da kolay olmadı. Tüm ilklerine tanıklık ettim, her anını doya doya yaşadım, paralel evreni merak ederken bu evrende seni büyütüyor olmak her açıdan tatmin ediciydi. Koskoca iki sene dolu dolu geçti. Neşen, pozitifliğin, cesaretin, her geçen gün daha da çoğalan merakın, sevgi doluluğun, komikliğin her günümü birbirinden keyifli hale getirdi. Kendimi hiç olmadığım kadar şanslı hissettim. Seni büyütürken ben büyüdüm aslında. Kendim...