Bir insan gece bir anda uyanıp da kıymalı bezelye özler mi? Özlermiş.Dün gece uyanıp bir anda canım annemin kıymalı bezelyesini istedi.Bir daha o yemeği yiyemeyeceğim için üzülerek geri uykuya daldım.Tarifini defalarca o yaparken izlemiştim ama aynısını yapamam.”Benim tek olayım yemek yapmak” derdi annem.Gerçekten de yapardı.Kıymalı bezelyesinden tabaklarca yiyebilirdim.Yumurtalı ekmeğini hiç sevmezdim;”yağlı yapıyorsun” derdim.Meğer severmişim.Artık yiyemeyeceğimi bildiğimden mi özlüyorum acaba. Geçen gece annem rüyamdaydı;”anlatsana nasıl öldüm ben?” diyordu gülümseyerek. “Anne nasıl öldüğünü anlatırım da asık gasilhane çok kötüydü!” diyordum.Meğer o da içimde başka bir ihtiyaçmış.Gasilhanede canımın nasıl yandığını anneme,babama anlatamamak da ironik ama korkunç bir acıymış meğer. Arabesk mod değil ama kimseye babama şımardığım gibi şımaramıyorum artık.Annemle kavga etmeyi,didişmeyi özlüyorum.İnsan kavga etmeyi özler mi?Özlermiş.Didişmeyi;günde 20 defa aranmayı,merak edilmeyi ...