Eskiden yolda yürürken insanları inceler hikayelerini tahmin etmeye çalışırdım. Bazen kendi alternatif hikayemi yaratır öyle yürürdüm. Yolda yürümek sadece bir eylem değildi o zamanlar. Şimdiyse yürümek sadece ulaşmam gereken yere gitmek için olabildiğince hızlı, iletişimsiz halletmeye çalıştığım bir eylem. Kendimi bildim bileli hızlı yürürüm. Kısa boyun etkisiyle hayat boyu insanlara yetişmeye çabalamaktan ya da sabırsızlıktan hep hızlı yürürüm. Eğer yanımda birileri varsa bir süre sonra o kişinin yanımda olmadığını farkederim; aralarda ileride durup geride kalan kişiyi beklerim. Ya da aynı hızda o kişinin yanına geri dönüp yavaşça yürümeyi denerim. Genelde başaramam. Yavaş gezmeyi beceremem. Bir yerde oturup saatler boyu bir içeceği içmeyi de beceremem. İçecek varsa eğer hemen içilmelidir. Bir içecek üzerinden saatlerce bir masada oturarak sohbet edebilmek benlik değildir. Önüme koyulan içeceği en fazla 5 dakikada bitiririm. Kahve, alkol, su, soda, kızılcık şerbeti aklınıza gelebilec...