Selam! Bir süre avukatçılık uzun süreler de goygoyculuk yaptıktan sonra bir anda kucağımda bir adet 27 aylık bir adet de 2 aylık bebek buldum. Her ikisini de büyük iddialı cümlelerden, obsesif helikopter ebeveynlikten uzak bir şekilde, bağlanma temelli bir anlayışla ve bakıcı desteği almadan büyütmek için çabalıyorum. İddialı cümlelerim yok. Birbirini eleştiren ebeveynlerden de koşarak kaçıyorum. Herkesin kendi çocuğu için en güzelini bildiğine ve "muhteşem ebeveynlik" diye bir şey olmadığına inanıyorum. "Olabildiği kadar ebeveynlik" kavramının güzel bir kavram olduğu görüşündeyim. Peki bizim olabildiği kadarımız ne? Bir numara 18 aylık olana kadar televizyon, ipad, telefon kavramlarından uzak yaşadı. 18 aylıkken günde 2-4 dakika arası youtube şarkılarına başladık. 18 aydır duyduğu ve hareketlerini ezberlediği Kırmızı Balık ve benzeri şarkıların hareketli hallerini görmekten inanılmaz etkilendi. Yeri geldi Humpty Dumty duvardan düştüğü için bağıra bağıra ağladı ye...