Bir gün boyunca hayatımıza ne kadar insan dokunup geçiyor hiç düşündünüz mü? Sabah işe giderken bindiğiniz dolmuşta yanınıza oturan sigara içen adam (sabah sabah ne ara sigara içmiş acaba? Bir derdi var herhalde). Metrobüste karşınızda duran ve köprüden geçerken şaşkınlıkla "bu denizin ucu nereye kadar gidiyor acaba? Pencere yanında durmak daha iyi bak denizi görüyoruz" diyen üstü başı dökülen mutlu kadın (muhtemelen yeni gelmiş İstanbul'a, yanında konuştuğu da yeni iş yerinden tanıştığı birisi olsa gerek çok samimi görünmüyorlar), metroda son sesle "selam versen alan olmaz ama canlı bomba var diye bağırsan herkes yere yatar" diyerek dikkat çekmeye çalışan densiz genç, taksisine bindiğiniz kır saçlı amca: 21 senedir her sabah yaptığı gibi yine erken saatte direksiyonun başına geçmişti. Bir gece önce yemek masasında aylardır dişçi randevusuna gitmeyerek alt dişlerini bir türlü taktırmayan eşiyle tartışmıştı. Doğası gereği dışa dönük, sohbeti güzel, müşterileriyl...