Sarı Plastik Ördek Biriktirenler de Yazı Yazabilirler

Kimi zaman birikenlerin etkisiyle yapılan eylemdir, uzun zamandır düşünülüp de cesaret edilemeyen olay en son damlanın bardağı taşırmasıyla son bulur. Bir anda silersiniz o kişiyi. Anlık sinir gibi görülür ama değildir aslında. Birikenler vardır, yaşananlar, hazmedilemeyenler, unutulamayan olaylar... Ağırınıza gitmiştir aslında hepsi ama hep bir son daha vermişsinizdir o kişiye... Beklersiniz ki düzelsin, sizin arkadaşlığınız ya da sevginiz ya da aşkınız her neyse boşa gitmesin. Ama olmaz. Bir anda son damla düşer bardağa. Siz de tamamen silersiniz o kişiyi. Bir daha hayatınıza geri sokmamak kaydıyla silersiniz hem de. Zordur aslında. Başkalarında nasıldır bilmiyorum ama benim için uzun zaman düşünülüp cesaret edilemeyen ya da gereksiz bulunan daha sonra bir anda bu kadarı yetti deyip de yaptığım olaydır. Pişman olduğum zamanlar oldu. Ama neden bilinmez o insanları idare ederken asla kazanamadığım şeyleri o insanları sildikten sonra kazandım.

Bu burcun insanları bütün üzüntülerini, kırgınlıklarını ironik bir şekilde gerçek bir mutluluğun ardına saklamayı başarabilen insanlardır. Geçmişe dönüp bakmaktan nefret ederler ama bir yandan da aslında hayatlarını o geçmiş nedeniyle ne kadar da yıprattıklarının farkındadırlar. Unutmazlar, unutamazlar. Kendilerine yapılan haksızlıkları asla unutmazlar ama ilginç şekilde unutmuş gibi yaparlar ve bir süreliğine de olsa unuturlar. Kendilerini kandırırlarken bile kandırdıklarının farkındadır bu tipler. Ama ilginçtir ki kendini kandırabilme hissi bile rahatlatır bu insanları.

13-14 yaşlarındaydım. Annemle bir gün alışverişe çıkmış ve şehrin tüm mağazalarının olduğu ufak ama kalabalık sokakta dolanıyorduk. Birden onu gördüm. Kısacık saçları, kirli yırtık kıyafetleriyle taş çatlasa 25 yaşında olan o kızı… Kafasını duvarlara vurarak bağıran, çığlıklar atan o kızı… O zamana kadar sokakta görüp de yanından uzaklaştığım, korktuğum ve ''aman geliyor bak'' dediğim deli Mineydi o.

Çocukluk… Varoluşun en güzel, en başına buyruk en saf halidir ya da savunmasızlığın, başkalarına muhtaçlığın, kendine yetememenin, komik korkuların, uçuk hayallerin, büyüme isteğinin, kabul görme çabalarının ve dünyanın merkezi olma isteğinin bir araya gelerek oluşturduğu tezat görünüştür aslında. En saf halidir yaşamın. Hayatın en basite indirgenmiş, en özgür yanıdır işte çocukluk. Kim çocukluğuna geri dönmeyi istemez ki? Yani en zor baş edilemez anların komşunun çocuğundaki oyuncağa sahip olunamayan anlardan ya da kurabiye kavanozuna boyun yetmediği anlardan ibaret olduğu anlar olmasını, hayata dair korkuların, geleceğe dair yapılan en büyük planın He-Man gibi güçlü ya da Cindy gibi güzel olmaktan ibaret olmasını (hala tek hayali Cindy gibi güzel olmaktan ibaret olan yetişkinler bulunsa da onları bu olayın dışında tutuyorum tabii ki) kim istemez ki?

Evinde hizmetçi olarak çalıştığınız kişi saçlarınızı keserse mutlaka bir gün o fakir olur siz de onun evini satın alır onun saçlarını kesersiniz. Kız kardeşiniz varsa terk ettiğiniz adam mutlaka ona tecavüz eder. Fakirseniz ve bir gün zengin olursanız ailenizin evine kırmızı kaplı kutular şeklinde hediye paketleriyle gitmeniz ve annenize istediği mantoyu, babanıza ayakkabıyı kardeşinize ise istediği elbiseyi götürmeniz gerekir.

Anneannesiyle arasında sorunlar olan bir kız çocuğunun kurduğu ilk cümledir bu. Köyde yetişmiş, 15 yaşında ilk çocuğunu kucağına almış bir kız çocuğunun ve de o kız çocuğunun kızının hikayesi aslında... Doğu'nun ufak bir köyünde 15 yaşındayken çocuğunu kucağına alır . Kendisi daha çocuktur öyle ki ip atlamaya gittiği bahçeden kayınvalidesinin “ kızım gel bebeği emzi r” demesiyle oyunu bitmeden döner her seferinde. Her oyuna döndüğünde bir engel çıkar önüne. Oyunlarını bitiremeden, çocukluğunu yaşayamadan büyür ve bu arada iki tane daha kız çocuk sahibi olur. Büyümüştür, annedir artık. En küçük çocuğuyla arasında sadece on beş yaş olan bir anne... O sırada kocasıyla büyük şehre taşınırlar. Büyük şehire alışmaya çalışırken iki kız çocuğu daha doğar. Oysa ki tüm umudu senelerdir bir erkek çocuğu doğurmaktır. Her doğan kızla hem mutlu hem de mutsuz olur. Doğumdan kısa bir süre sonra ölen beşinci kız çocuğunun ardından ise kızlarıyla yetinmeye karar verir... Erkek çocuk özlemi kalır...