Hayatta birçok rolüm oldu şu 31 senede. Oynamaktan en haz aldığım ama bir o kadar da zorlandığım rol "annemin kızı" olmak oldu sanırım. Hakkını vererek oynamaya uğraşıp da oyunun sonunda "hiç iyi performans gösteremedim" dediğim rolüm oldu benim için kız çocuğu rolü. Herkes anneler günü mesajları yazıyor. Ben de aldığım hediyenin içine bir şeyler yazmak istedim ama sonra kelimelerimin ufacık bir karta yetemeyeceğini düşündüm. Nasıl yetebilir ki koskoca 31 senenin senaryosu. Benim annem tüm hayatını bir kenara bırakıp iki adet deliyle uğraştı senelerce. Hiç bıkmadan, heyecanla, kimi zaman yorularak kimi zaman hırsla kimi zaman neşeyle. Tüm annelerin sorumluluklarının biraz daha azaldığı yaşlarda benim annemin rolü bir anda başa döndü. Çünkü ben başa döndüm. Annem hiç korkmadan, hiç yorulmadan tüm sağlık problemlerini bir kenara bırakıp da benim elimden yine tutup beni ayağa kaldırdı. Sanki yeniden doğmuştum ve o sabırla bana yeniden taytay durduruyordu. Serçe parma...