Güzel bir cumartesi günü öğleden sonra Karaköy'de kahvemizi yudumlayıp yeni yürümeye çalışan bebeğimi elinden tutmuş yürütmeye çalışıyorum: Bebek kişisi tam neşeyle yürümeye çalışırken birden karşı masadan 25lerinde bir kız geliyor. Bebeği seviyor, konuşuyor. Ben gülümsüyorum. Sonra birden bana hiçbir şey sormadan kucağına alıp geldiği masaya dönüp oturuyor. Şaşırarak durumu izliyorum. Söz konusu kişi bebeği öpmeye, mıncıklamaya başlıyor. Masasına bakıyorum sigara paketi duruyor. Babası dahi sigara içtikten sonra huzursuz olup ellerini yıkayıp kucaklarken hiç tanımadığım birisi benim dışımda bebeğimi öperek her yerine dokunmak suretiyle mıncıklıyor... Sakin bir Pazar sabahı Polonezköy'de kahvaltımızı etmeye hazırlanıyoruz. 11 aylık bebeğim kucağımda ortalarda dolanıp bebeğin isteği doğrultusunda masalara selam veriyoruz. Her masayı selamladıktan sonra arka masadan bir anne kız bize gülümsüyorlar. Bebeği onlara çevirip "afiyet olsun" dememe kalmadan her şeye uzanan beb...