Yağmur yağsa güneşin yerine... Ha gayret güzelim gayret biter elbet bu yağmur sabret. Her şeyin fazla geldiği yaştayım; duyguların, yaşanmışlıkların, cümlelerin, davranışların, kavgaların, anıların her şeyin ama her şeyin. Yaşamın ilk yarısı yaşamak kalan diğer yarısı işe yaşananların yükünü omuzdan atmaya çabalamakmış. Yaşamın ilk yarısı dost edinmek kalan yarısı o dostların gidişine alışmaya çalışmakmış. Kendini oluştururken azalmakmış. Şimdi öyle uzak ki geldiğim yollar... Geriye dönüp bakmaya cesaret edebilecek kadar yakın; kalpteki sızıyı hissetmek istemeyecek kadar uzak her şey. Özlemek aslında güzelken yaşamın kalan yarısında çirkinleşiyormuş. Özlemekle beraber kırgınlıklar, söylenemeyenler, duyulduğunda can acıtanlar geliyormuş akla. İç hesaplaşmaların yerde paramparça duran bir oyuncak gibi buruk göründüğü yaşmış bu yaşlar. Şimdi iki yol var; ya umursamamak ya umursamamak. Tek yolmuş aslında kalan.