Dün sabah Bulutla bahçe rutinimizi yapmak için bahçeye indik. Önce biber, domates topladık. Sonra onları yıkadık. Bulut biberleri yerken ben domatesimi kemirerek onu izliyordum. Sonra her zaman kullandığı merdivenlerden yukarı çıktı, temkinli bir şekilde izledim. Aşağı inmek istedi. Kenara tutunarak dikkatli bir şekilde aşağı inerken en son basamakta elinden biberi düştü. Onu almak için ani bir hamle yapınca kafa üstü düştü. Yerde kalın bahçe paspası vardı. Panikle kucağıma aldım ama hiç ağlamadı, "bom oldum anne" dedi gülerek. Biraz daha oynadıktan sonra eve çıktık. Uyku öncesi atıştırmalığını yedi sonra salıncağa binmek istedi (malum bazı zamanlar ikimizin de kurtarıcısı o salıncak). Kendisine ninni söyletti ve iki dakika sonra uyuyakaldı. Ayağa kalktım kucağıma alıp yatağa götürecekken bir anda uykusunda hayatımda hiç görmediğim bir şekilde fışkırtarak ileriye doğru kustu. Kucağıma aldım uyandı. Her yerimiz kusmuktu. Banyoya götürdüm (tam o anda flashbackle bahçede düştü...