Bir gün boyunca hayatımıza ne kadar insan dokunup geçiyor hiç düşündünüz mü?
Sabah işe giderken bindiğiniz dolmuşta yanınıza oturan sigara içen adam (sabah sabah ne ara sigara içmiş acaba? Bir derdi var herhalde). Metrobüste karşınızda duran ve köprüden geçerken şaşkınlıkla "bu denizin ucu nereye kadar gidiyor acaba? Pencere yanında durmak daha iyi bak denizi görüyoruz" diyen üstü başı dökülen mutlu kadın (muhtemelen yeni gelmiş İstanbul'a, yanında konuştuğu da yeni iş yerinden tanıştığı birisi olsa gerek çok samimi görünmüyorlar), metroda son sesle "selam versen alan olmaz ama canlı bomba var diye bağırsan herkes yere yatar" diyerek dikkat çekmeye çalışan densiz genç, taksisine bindiğiniz kır saçlı amca:
21 senedir her sabah yaptığı gibi yine erken saatte direksiyonun başına geçmişti. Bir gece önce yemek masasında aylardır dişçi randevusuna gitmeyerek alt dişlerini bir türlü taktırmayan eşiyle tartışmıştı. Doğası gereği dışa dönük, sohbeti güzel, müşterileriyle konuşmayı seven neşeli bir insandı. Ama o sabah huzursuzdu çünkü evden huzursuz çıkmıştı.
Öğlene kadar Karaköy-Eminönü arasında insan taşımışken son aldığı yolcu karşıya geçmek istedi. Köprü trafiğinin yoğun olduğunu, şoför değişim saatinin yaklaştığını düşünerek pek gönüllü olmasa da durdu; müşteri reddetmeyi hiç sevmezdi. Aksi gibi sabahtan beri ne ev ne de eşinin telefonları cevap vermiyordu. Huzursuzluğu gittikçe artıyordu. Arabada en iyi yoldaşı olan eski 45likler çalan radyoyu açıp yola koyuldu. Köprü düşündüğünden daha rahattı. Müşterisini bırakıp karşıya geri dönerken yol kenarında duran başka bir müşteri el kaldırdı. Bir an önce karşıya geçmek istese de dayanamadı ve durdu; müşteriyi görmezden gelmeyi de hiç sevmezdi.
Müşteri karşıya geçip geçmeyeceğini sordu.
"Geçmem mi hatta bir çay bile ısmarlarım size!" dedi tüm neşesiyle. Keyfi biraz yerine gelmişti ama huzursuzluğu devam ediyordu. Telefon çaldı; "Nasıl yani? Çamaşır suyu mu? İyi misiniz? İçtiniz mi? Uyudunuz mu? Hay Allahım ciddi misin? Selin'de mi duymadı? Kız nasıl? Tamam sen git ben parayı hemen yatıracağım". dedi ve telefonu kapattı.
Müşteri sessizdi. Taksici, huzursuzluğunun geçmiş olmasının rahatlığıyla "çaydanlığı çamaşır suyuna yatırmışlar temizlemek için benim küçük kız da sabah yıkamadan alıp çay demlemiş bir güzel ana kız içmişler sonra da zehirlenip uyuyakalmışlar" dedi.
Telefon konuşmasının bir bölümüne kulak misafiri olan ve meraklanan müşteri: Konuşmanızı duydum merak ettim zaten, iyiler mi şimdi?
Taksici: Evet iyiler ama yapılır mı hanımefendi çaydanlık çamaşır suyuyla yıkanır mı?
Müşteri: Benim annem de bir defasında, daha beyaz olsun diye dişlerini çamaşır suyuyla fırçalamıştı, hastaneye kaldırmıştık.
Taksici: Bunlar da uyumuş kalmışlar.
Müşteri: Selin kızınız mı?
Taksici: Hayır bizimle yaşayan zeka özürlü baldızım. Kayınvalide geçen hafta vefat etti bize de onu bıraktı gitti.
Müşteri: Gerçek anlamda mı zeka sorunu var? Yoksa siz mi..?
Taksici: Yok yok benimle yaşıt ama doğuştan %95 zeka engelli, çocuk gibi, konuşamıyor, bir tek annesi anlardı onun dilini o da gitti işte.
Müşteri: Kaç yaşında?
Taksici: Benimle yaşıt
Müşteri: Kim bakıyor şimdi?
Taksici: Hanım bakıyor işte ama o da çok anlamıyor dilini
Sessizlik...
Taksici: Dün akşam tartıştık hanımla, aylardır dişçiye gidecek alt dişleri takma onları yaptıracak ama yaptırmıyor. Paramız var çok şükür git yaptır özelde diyorum gitmiyor. Ben de dün "yaptırmazsan yaptırma ödemiyorum artık" demiştim. Şimdi yaptırmak istiyor ben de vermeyeceğim para dedim bu sabah.
Müşteri: Sonra vazgeçtiniz ama sanırım:)
Taksici: Evet öyle oldu.
Sessizlik
Taksici: Asıl çaydanlık en güzel nasıl beyazlatılır bilir misiniz?
Müşteri: Sirke ve karbonat diye duymuştum ben ama..?
Taksici: Hayır iki diş limon tuzu atın kaynatın bembeyaz olur.
Sessizlik
Taksici: Sigara içebilir miyim?
Müşteri: Pencereyi açarsanız sorun olmaz. Geceleri de çalışıyor musunuz?
Taksici: Hayır geceleri çalışmam. Ben akşam yemeğinde çoluğumla çocuğumla soframda olacağım.
2 sene kaldı emekliliğe ondan sonra gidiyorum buralardan
Müşteri: Aslen nerelisiniz?
Taksici: Sinop
Müşteri: Sinop'a mı gideceksiniz?
Taksici: Tatile gidiyor musunuz ailenizle?
Müşteri: Evet
Taksici: Bir tatilde ne ararsınız?
Müşteri: Huzur, temiz yatak, güzel deniz, güzel yemek?
Taksici: Sessizlik aramaz mısınız?
Müşteri: Huzur, sessizlik elbette ararım
Taksici: O elindeki telefondan "Er felek diye bir bak ablam
Müşteri telefonundan baktıktan sonra: Çok güzelmiş gerçekten burası. Tüm aile istiyor mu peki dönmeyi?
Taksici: Oğlan istemiyor o da beni hiç bağlamıyor. Sana bir daire alırım burdan sonra ben seni tanımam sen beni tanımazsın diyorum kendisine:)
Yayın tereyağı yiyeceksin orada ablam. Her şey doğal, her şey güzel, telefondan baktığında akarsuları çıktı di mi?
Müşteri: Evet çok güzel görünüyor. Nasıl geçineceksiniz orada?
Taksici: Babadan kalma yerleri herkes sattı ben akıllılık ettim satmadım.
Oğlan "Baba napıcaksın köyde" dedi "Yaşıcam oğlum" dedim
Dalda kalmış elmaları toplayıp yicem
Don yiyen küçük kırmızı elmaları koparıp yiyin hiçbir şeyde bulamazsınız o tadı...
Çok yıpradım ablam dışımız genç de içimiz bitti yani...
İstanbul'un korkunç trafiğinde bir yolculuk daha biter ve müşteri gideceği yere hayatına dokunan Sinoplu bir taksi şoförü ve ailesinin komik, güzel, hüzünlü hikayesi, Er Felek'in hayali ve çaydanlığı en güvenli beyazlatma yöntemini öğrenmiş olarak ulaşır. Hepimizi çok yıpradın İstanbul:)