Kamu Spotu: Sokakta Gördüğünüz Bebekler Kamu Malı Değildir

Güzel bir cumartesi günü öğleden sonra Karaköy'de kahvemizi yudumlayıp yeni yürümeye çalışan bebeğimi elinden tutmuş yürütmeye çalışıyorum: Bebek kişisi tam neşeyle yürümeye çalışırken birden karşı masadan 25lerinde bir kız geliyor. Bebeği seviyor, konuşuyor. Ben gülümsüyorum. Sonra birden bana hiçbir şey sormadan kucağına alıp geldiği masaya dönüp oturuyor. Şaşırarak durumu izliyorum. Söz konusu kişi bebeği öpmeye, mıncıklamaya başlıyor. Masasına bakıyorum sigara paketi duruyor. Babası dahi sigara içtikten sonra huzursuz olup ellerini yıkayıp kucaklarken hiç tanımadığım birisi benim dışımda bebeğimi öperek her yerine dokunmak suretiyle mıncıklıyor...

Sakin bir Pazar sabahı Polonezköy'de kahvaltımızı etmeye hazırlanıyoruz. 11 aylık bebeğim kucağımda ortalarda dolanıp bebeğin isteği doğrultusunda masalara selam veriyoruz. Her masayı selamladıktan sonra arka masadan bir anne kız bize gülümsüyorlar. Bebeği onlara çevirip "afiyet olsun" dememe kalmadan her şeye uzanan bebek kişisi masada bulunan gözlemelere doğru kucağımdan hamle yapıyor. Teyze heyecanla "ay canım acıkmış" diyor ve hızla gözlemesinden bir parça kesiyor. Ben sakince: Henüz böyle şeyler yiyemiyor sağolun.

Teyze: Birazcık vericem zaten

Ben: Yok tuzlu ve hazır şeyler için çok erken sağolun.

Teyze: Neden?

Ben: Çünkü ilk sene tuz yok. 

Teyzenin kızı: Ay yok ben biraz ucundan vericem öyle bakıyor canı çekti.

Ben: ( iç ses: acaba aynı bebeğin 5 dk önce yaprak yemeye çalıştığını anlatsam mı?) Hayır hayır zaten kızartılmış bir şey bu asla veremem. Neyse size afiyet olsun. İyi günler.

(Deli ve zalim anne damgasını yiyerek masadan usulca uzaklaşırım...)

Ailesini tanımadığınız bir bebeğin yüzüne dokunmak, bebeğe şeker ikram etmek, sizi tanımayan ailenin bebeğini şapur şupur öpmek, bebeği ve ailesini tanımadan bebek ve ailesi hakkında varsayımlarda bulunmak... Evet Akdeniz insanıyız evet sıcak bir milletiz ama arkadaş başkasının bebeğine de kamu malı gibi davranılmaz. 

Bir dahaki sefere süpermarkette birdenbire kucakladığınız bebeği usulca aldığınız yere geri koyun, tanımadığınız bir bebeğe "allaşkına al bir lokma" diye bir şey uzattığınız elinizi usulca geri çekin ve kendi kendinize şu cümleyi tekrarlayın: Bu bebek benim değil. Bebeğin ailesinden izin almalıyım. Bu bebek benim değil. Bebek benim değil... Bu bebeğin bir ailesi var. Bebeği öpmem gerekmiyor. Bebeği beslemem gerekmiyor. Bebeğin ailesine sataşmam çok saçma. Sokakta gördüğüm her bebeğe dokunmak gibi bir hakkım yok.