Dün sabah Bulutla bahçe rutinimizi yapmak için bahçeye indik. Önce biber, domates topladık. Sonra onları yıkadık. Bulut biberleri yerken ben domatesimi kemirerek onu izliyordum. Sonra her zaman kullandığı merdivenlerden yukarı çıktı, temkinli bir şekilde izledim. Aşağı inmek istedi. Kenara tutunarak dikkatli bir şekilde aşağı inerken en son basamakta elinden biberi düştü. Onu almak için ani bir hamle yapınca kafa üstü düştü. Yerde kalın bahçe paspası vardı. Panikle kucağıma aldım ama hiç ağlamadı, "bom oldum anne" dedi gülerek.
Biraz daha oynadıktan sonra eve çıktık. Uyku öncesi atıştırmalığını yedi sonra salıncağa binmek istedi (malum bazı zamanlar ikimizin de kurtarıcısı o salıncak). Kendisine ninni söyletti ve iki dakika sonra uyuyakaldı. Ayağa kalktım kucağıma alıp yatağa götürecekken bir anda uykusunda hayatımda hiç görmediğim bir şekilde fışkırtarak ileriye doğru kustu. Kucağıma aldım uyandı. Her yerimiz kusmuktu. Banyoya götürdüm (tam o anda flashbackle bahçede düştüğü aklıma geldi) soyup temizlerken öncekinden daha yoğun bir şekilde fışkırtarak kustu. Apar topar giydirdim taksi çağırdım. En yakın hastanenin aciline gittik. Doktora durumu anlattım. Tabii bu sırada Bulut oldukça keyifli, acil odasını talan etmekle meşgul. Doktor da "söylediğiniz kusma şeklinden dolayı riske edemeyiz ince bir kanama olabilir göremediğimiz dolayısıyla tomografi gerekiyor" dedi. Tereddütte kaldım "peki o kadar radyasyon? Başka yolu yok mu? İyice muayene etseniz?" dedim. "Kusma olmasaydı öyle yapardık ama şu durumda tomografi lazım" dedi. "Yalnız sizi tomografiye alamayız hamile olduğunuz için" dedi. O sırada Ahmet geldi. Bir de uzman nörolog muayene etsin istedi. Nörolog geldi ve hikayeyi duyunca o da tomografi şart dedi. Velhasıl tomografi çekildi. Elbette kolay olmadı zira Bulut durmadı. Sonra kucağımızda uyuttuk, ben bir hemşireye Ahmet Bulut'u yatağa yatırırken uyanmaması için yaptığımız Bulut'un göğsüne pışpışlama şeklini anlattım. Tomografi çekildi. Sonucu beklediğimiz o 10 dakika içerisinde yaklaşık 4727371 adet senaryo kurguladım. Doktor gülümseyerek çok rahatlamış bir şekilde çıktı ve "her şey yolunda!!!" dedi neşeyle:) Ben yeniden doğdum. Hayatımıza giren kaskın hikayesi budur...
