Oğlum; hayatımıza girdiği andan beri her anımızı güzelleştiren, komikleştiren küçük sürprizim. Son iki senedir kimi zaman şaşırarak, kimi zaman hayranlıkla, kimi zaman kahkahalarla, kimi zamansa yorgunlukla büyümeni izliyorum. Hayata dair yapmayı planladığım çok fazla şey, hayatlarına dokunmak istediğim çok fazla insan vardı sen gelene kadar. Ben hepsini bir süreliğine dondurmayı seçtim. Evde seninle olacak, sen kreşe gidene kadar da seninle eğlenecektim. Hem avantajları hem de dezavantajları olan bir seçim oldu. Hiçbir zaman pişman olmadım ama düşündüğüm kadar da kolay olmadı. Tüm ilklerine tanıklık ettim, her anını doya doya yaşadım, paralel evreni merak ederken bu evrende seni büyütüyor olmak her açıdan tatmin ediciydi. Koskoca iki sene dolu dolu geçti. Neşen, pozitifliğin, cesaretin, her geçen gün daha da çoğalan merakın, sevgi doluluğun, komikliğin her günümü birbirinden keyifli hale getirdi. Kendimi hiç olmadığım kadar şanslı hissettim. Seni büyütürken ben büyüdüm aslında. Kendimle ilgili yeni özellikler edindim ya da bir türlü keşfetmeye vaktim olmamıştı da senin sayende vakit yarattım bilmiyorum.
Zorlandığım zamanlar oldu ama minik ellerine bakarak dudaklarımı ısırdım kendimi sakinleştirdim. (Geçen hafta elinde demir sopayla camları kırmaya çalıştığında ilk defa sana sesimi yükselttim "YAPMAAA!!" diye bağırdım, sakince bana dönüp "bağırma bana anne!" dedin dolayısıyla anladım ki kendi kendime sakinleşmekten başka çarem zaten yok.) Bir yandan büyümeni izlemekten sınırsız bir zevk alırken diğer yandan da büyümeni hiç istemiyorum. Hayata her geçen gün daha da hazırlanıyor olmanı izlemek büyüleyici. En güzeli de minicik boyundan daha büyük bir ruhun ve cesaretin olduğunu bilmek beni çok rahatlatıyor. Cesaret, sevgi, aşk, özgürlük, kahkaha, seyahat, dost, aile dolu yılların olsun oğlum. Nice Mutlu Yıllara. Doğum günü hediyen olan en yakın dostunu (senin deyiminle Lunanı) seninle tanıştırmamıza çok ama çok az kaldı. Seni çok seviyorum Bulut Can.
