Hani büyük hayal kırıklıkları yaşar da insan ondan sonra her şeyi bırakıp gitmek ister ve çoğu zaman da beceremez. Ama hep merak eder… Ya gidersem… Ya her şeyi bırakıp gidersem ne olur diye... Her şeyi kaybettikten sonra hayata devam etmiş fakat bir şekilde bütün anılarla bağlantısını kopartmak için farklı bir yaşam ve yer seçen bir kadının hikâyesi bu da. İnsan üçlemenin mavisini (Trois Couleurs: Bleu) izledikten sonra bir çok şeyin cevabını alıyor. Metaforlar kimi zaman bana yapmacık gelmiştir. Metafor izleyicinin gözüne sokulmamalı. Usulca, filmle bağlantılı yerlerde seyircinin gözüne sokmadan kullanılmalıdır bence. İşte bu filmde de bu yapılmış...
Lolipopun ısırılış biçimi- ki bence inanılmaz güzel oynanmıştır bu sahnede, anlatılmak istenen tüm duygular ortadadır, yenme şekli birçok şeyi anlatmıştır. Yüzme havuzunun maviliği, şekerin kahve de erimesi. Ortamın verdiği garip his ve birçok şey çok güzel anlatmıştır arkalarındaki duyguları.
Çok konuşulan bir detay da filmde ki küp şekerin erime sahnesidir. Kieslowski bunu Julie' nin o anda ortamda olanları reddedip (çalan müzik çünkü çalan müzik ona reddettiği bir şeyi hatırlatmaktadır, karşısındaki adamın ona olan aşkını ise istememektedir) başka bir şeye odaklandığını gösterme amaçlı kullanmıştır dolayısıyla da ufak bir detaydan daha fazlası olan sahnedir.
Belki de kötü ama nereye kaçarsan kaç ne yaparsan yap anılarından kaçsan da geçmişle bağlantılarını asla kesemezsin olayını da anlatmıştır. Geçmişinden kaçmak isteyen ama o sırada olanları araştıran bir kadın. Daha ne olsun ki. Anlatılmak istenen her şey çok güzel anlatılmıştır. Sadece anlatılmakla kalınmamış yaşatılmıştır da. Juliette Binoche' un film sonrasında yaptığı bir röportajda da söylediği gibi " hayat bana karşı zor oynuyorsa ben de hayata karşı zor oynarım" fikri vardır bu filmde. Julie'nin de film de dediği gibi "hiçbir şey önemli değildir"...Benim için üçlemenin en güzel filmi...
Lolipopun ısırılış biçimi- ki bence inanılmaz güzel oynanmıştır bu sahnede, anlatılmak istenen tüm duygular ortadadır, yenme şekli birçok şeyi anlatmıştır. Yüzme havuzunun maviliği, şekerin kahve de erimesi. Ortamın verdiği garip his ve birçok şey çok güzel anlatmıştır arkalarındaki duyguları.
Çok konuşulan bir detay da filmde ki küp şekerin erime sahnesidir. Kieslowski bunu Julie' nin o anda ortamda olanları reddedip (çalan müzik çünkü çalan müzik ona reddettiği bir şeyi hatırlatmaktadır, karşısındaki adamın ona olan aşkını ise istememektedir) başka bir şeye odaklandığını gösterme amaçlı kullanmıştır dolayısıyla da ufak bir detaydan daha fazlası olan sahnedir.
Belki de kötü ama nereye kaçarsan kaç ne yaparsan yap anılarından kaçsan da geçmişle bağlantılarını asla kesemezsin olayını da anlatmıştır. Geçmişinden kaçmak isteyen ama o sırada olanları araştıran bir kadın. Daha ne olsun ki. Anlatılmak istenen her şey çok güzel anlatılmıştır. Sadece anlatılmakla kalınmamış yaşatılmıştır da. Juliette Binoche' un film sonrasında yaptığı bir röportajda da söylediği gibi " hayat bana karşı zor oynuyorsa ben de hayata karşı zor oynarım" fikri vardır bu filmde. Julie'nin de film de dediği gibi "hiçbir şey önemli değildir"...Benim için üçlemenin en güzel filmi...
Julie Vignon: Now I have only one thing left to do: nothing. I don't want any belongings, any memories. No friends, no love. Those are all traps.
Çok spoiler tadında bir dip not ama 16 senelik filmin spoilerı olmaz artık: Kocasının ölümünden sonra kocasının sevgilisi olduğunu öğrenmesi ve bunu araştırması az da olsa bana Le Fate Ignoranti' yi hatırlattı.
Mavi'nin bunalımından ve depresif havasından kurtulmak için hemen beyaz izlenmelidir. (Trzy Kolory Bialy-1993) Filmin mavi ile bir çok ortak detayı vardır. Bir kez daha metaforların kusursuz kullanımı tüm güzelliğiyle kullanılmıştır.
Mahkeme salonu ve merdivenleri Mavi' de göründüğü üzere aynı yerlerdir ve aynı havadır. Bir diğer ilginç yanıysa Mavi'de mahkemeye giren Julie' nin burada da mahkeme salonuna girmesi ve aynı şekilde görevli tarafından geri çıkartılmasıdır. Mavi' de bu sahneyi Julie tarafından mahkeme dışında görürken Beyaz' da mahkeme içerisinden görürsünüz. Mahkeme salonunun merdivenlerinden çıkarken Karol' un üstüne pisleyen güvercin de "aşağılamayı" temsil eder. 
Karol' un merdivenlerde oturup yaşlı adamın ( Mavi' de bu yaşlı bir kadındır) geri dönüşüm kutusuna şişeyi sokmaya çalıştığı an da Mavi' de olan sahnelerdendir ve her iki kahraman da bu manzara karşısında bütün düşündüklerini bırakıp kişiyi izlerler ve gülümserler huzurlu bir şekilde. Fakat aradaki bir diğer farkta Mavi' de Julie' nin bu durumu fark etmeyip de yardım etmemesi, Karol' un ise fark etmesine rağmen yardım etmemesidir bu da kimilerine göre Karol' un çok da iyi bir adam olmadığını ve intikam almak için acımasız bir adama dönüşmeye başladığını simgeler. Ardı ardına izlendiği zaman yakalanan detaylar gerçekten dikkat çekici ve düşündürücüdür. Zevkle izlenecek filmlerden birisidir. Detayların güzelliğine rağmen Karol' un ilk başlarda Fransızcayı gayet kötü konuşup daha sonra ise -kısa bir süre sonra- Fransızcayı aksanlı olarak güzel konuşması biraz abartı olmuştur...
17 senelik filmin spoilerı filan olmaz: Filmin sonunda Dominique' in yaptığı işaretler pek bilinmese de hemen hemen " ben hapisten çıktığımda yeniden evlenip mutlu olacağız" anlamına yakın bir şeylerdir. Eşitlik burada Dominique' in hapiste olup acı çekmesi Karol' un ise dışarıda olup ölü olarak bilinmesi ve ortadan yok olmasıyla acı çekmesiyle sağlanmıştır.