Ana içeriğe atla

Bir lisan iki insan, iki lisan dört insan, özgeçmişe yazılan uydurma diller bir yanlış evlilik+4 çocuk..




 Hayal gücüm beni bazen hayal kırıklığına uğratırken bazen de zekamı sorgulamama neden oluyor. Karalamalarım arasında dolaşırken bundan 6 sene önce yazdığım bir hikayeye rastladım üşenmedim okudum. İmla hataları ve gramer hatalarıyla dolu olan yazıyı okurken biraz yoruldum ama eğlendim de. 

Hamit 2000'li yılların başlarında Türkiye-Irak arasında tır şoförlüğü yapıyormuş.  Irak'a vidanjör gönderen bir firmanın teslimatını yapmak için gittiği Irak'ta bir gün sokakta bir kadın görmüş ve âşık olmuş. Aklında peçesinin altından sadece gözleri görünen kadının hayaliyle Türkiye'ye geri dönmüş. Bir ay sonra yine iş çıkmış (oyuncak ayı gözü teslimatı) ve tırına atlayıp, savaş sırasında değil de yeni yılda New York'a gidiyormuş heyecanıyla, Irak'ta bulmuş kendisini.


Kadını gördüğü sokağa gitmiş: Kadın aynı mağazanın önünde durmaktaymış,  Hamit heyecanla gidip kadınla konuşmak istemiş fakat kadın Arapça bir şeyler mırıldanıp uzaklaşmış.


Çaresiz tır şoförü , kadına bir daha ki sefer gördüğünde vermek üzere Arapça bir mektup yazma hayaliyle ortalarda dolanıp Arapça-Türkçe bilen birilerini ararken zamanın ünlü televizyon sunucularından Ali Muhtar'a rastlamış. Ali Muhtar bir Türk kanalının savaşı takip edebilmesi için gönderdiği, bölgede muhabirlik yapan yirmili yaşlarının sonunda bir muhabirmiş. Tır Şoförü, kameramanı aşarak Ali'ye ulaşmış. Ali o anda yayında olduğundan bir anda arkasında beliren adamı "bir gün herkes televizyona çıkacak" mottosuyla hareket eden insanlardan biri sanarak önemsememiş. Yayın bitiminde Ali tır şoförüne dönüp kızmak üzere bir şeyler söyleyecekken tırcı "ağabey sen Türkçe biliyorsun Arapçan da vardır" demiş. -Ali henüz beş aylık muhabirdir ve söz konusu kanalda çalışabilmek için yaşını dahi büyüttüğü bir özgeçmiş vermesinin üzerinden sadece altı ay geçmiştir. Özgeçmişinde ileri derecede İngilizce, Arapça, Yoruba, Flamanca konuştuğunu yazmıştır. Oysa ki Ali'nin bildiği tek İngilizce yaz-kış oturdukları yazlık bölgesine gelen gurbetçi arkadaşlarından öğrendiği küfürlerden ve de kız tavlama sözcüklerinden ibarettir. Arapçayı ise Urfalı olan babaannesinden öğrenmeye çalışmış fakat babaannesinin Arapça bilmediğini Kürtçe bildiğini çok sonra kavrayabilmiştir. Bildiği tek Arapça kelime ise "naber Arap" anlamına gelen, üst katlarında oturan Yemen Konsolosunun yardımcısının oğluna söylediği kelimedir ve söz konusu kelimeyi Arapça yazabilmesiyle çok gurur duymaktadır). Özgeçmişine "orta düzeyde Kürtçe" yazmaya ise dönemin politik koşullarından dolayı cesaret edememiştir. Yoruba, Flamanca dilleri ise "nasılsa bu dillerle hiç işim olmaz, bu dilleri bilen de yoktur, kimse anlamaz bilmediğimi, çok dil bilmek bana avantaj sağlar" düşüncesiyle özgeçmişinde bulunmaktadır. 


Televizyon kanalı Ali'nin özgeçmişinden etkilenmiş ve kendisini kültür-sanat muhabirliği yapmak üzere işe almıştır. Ali genç yaşına rağmen Türkiye'nin en iyi kanallarından birinde işe alınmaktan oldukça gururludur. Öyle ki hayatı boyunca sadece ensesine şaplak atarak sevgisini gösterebilen babası işe alındığını öğrendiği gün ensesine şaplak atmamış yanağından bir makas almış ve mahrem yerine "muckkkk" jesti yapma suretiyle sevincini ve gururunu belirtmiştir. İşe başladığı ilk üç ay kendisine kültür-sanat muhabirliği verilmiştir zira özgeçmişinde sıkı bir sinema takipçisi olduğu ve kitap okuyup müzik dinlemeyi çok sevdiği yazmaktadır. İlk muhabirlik deneyimi bir serginin açılışında başlar. Salvador Dali'nin eserlerinin sergilendiği sergiye gelen Dali'nin torununun , Bedri Baykam olmadığını anladığında iş işten geçmiş ve haber akşam haberlerinde çoktan yerini almıştır. Katıldığı bir başka fotoğraf sergisinde Ara Güler'e elindeki ufak mickey mouse kullan-at fotoğraf makinesini verip de "Seyyal Tanel ile bir fotoğrafımızı çeker misin amca" demesi ise işini iyice tehlikeye atmıştır. Kanal yöneticisi durumu değerlendirip Ali'yi işten atmaya karar vermek üzereyken Irak'da Türk muhabire ihtiyaç duydukları ortaya çıkmış ve Ali'yi nasılsa Arapça, İngilizce konuşuyor diyerek Irak'a göndermişlerdir. 

İşte böyle bir geçmişe sahip olan Ali Irak'ta vücut diliyle anlaşarak işini yapmaya uğraşırken (Kameraman da 26 yaşında, Yılmaz Güney filmleri izleyerek büyümüş ve günün birinde o filmleri çekmeye yemin etmiş olan, güney'in ufak bir kasabasından gelen ayakkabı bağlamayı bir türlü öğrenemediği için cırt cırtlı spor ayakkabılar giyen saf bir çocuktur dolayısıyla Ali'nin kameramanı kafalaması çok da zor olmamıştır ve kameraman Ali'nin hem Arapça hem de İngilizce konuştuğunu sanmaktadır.) 

Tır şoförü, Ali'ye "ağabey eline düştüm, âşık oldum ben, helallimi buldum bir el at da bu kızı kaçırayım ben, evleneyim" demiş. Ali nasıl yardımcı olabileceğini sorduğunda "Ağabey ben söyleyeyim sen Arapça yaz şu mektubu da kıza vereyim gördüğümde" der. Ali Arapça bilmediğini söyleyecekken kameramanın kendisini izlediğini ve kameranın "kayıtta" manasına gelen "kırmızı" ışığının yandığını fark eder. (Gerzek adam yine unutmuştur kayıttan çıkmayı ve yanlış kayıtları silmeleri yasaktır zira kanal yetkilileri kameranın silme tuşunun arasına kibrit çöpü sıkıştırarak tuşu bozmuştur. Amaç ise dönüşte kameramanın ne kadar kaset harcadığını, ofis malını boşuna kullanıp kullanmadığını tespit ederek sadece bu iş için aldıkları kameramanın tazminat davası açmasına imkân vermeden kameramanı işten atmaktır.) -Peki, ver bir kâğıt kalem der Ali. Tır şoförü hemen cebinden yolda durduğunda benzinciden çaldığı kalemi ve hala kullanmaktan vazgeçemediği beyaz dantelli mendilini çıkartır. (ilkokul öğretmeninin cebinde beyaz dantel mendil taşımayan öğrencileri kara tahtaya tırnaklarını sürterek cezalandırması üzerinden seneler geçse de tahtadan çıkan o ses tır şoförünün kulaklarından  silinmemiştir ve bunun korkusuyla cebinde beyaz mendil taşımaya devam etmektedir). Ali mendili alır, kalemi hazırlar ve tırcının ağzından çıkacak ilk kelimeleri bekler. Tırcı "kara gözlerine, duruşuna, alnından görünen saçına âşık oldum, evlen benimle badem gözlüm" der. Ali kâğıda tek bildiği üç Arapça kelimeyi yazar ve tırcıya "al yazdım" der.

Tırcı mendilde yazanın söylediklerinden daha az göründüğünü umursamadan kadını gördüğü sokağa koşar yine. Kadın yine orada durmaktadır. Kadına mendili verir ve arkasını döner. Heyecanla yürürken kadının da arkasından yürüdüğünü fark eder. Kadın kendisini takip etmektedir. Tır şoförü tırını park ettiği yere doğru yürür, kadın arkasındadır. Tırın olduğu yere geldiğinde kadının da hala arkasında olduğunu fark eder ve sevinir. "Aylardır her gece hayalini kurarak uyuduğu, uğruna ev sahibinin kızıyla nişanı attığı kadın tırının yanında durmaktadır." Tırcı, kadını Türkiye'ye götürmeyi kafasına koymuştur ve kadın da kendiyle gelmek istiyordur. Bu kadar çabuk bir cevap beklemeyen  tır şoförü afallamıştır. 


Tırcının kadını ülkeden kaçırmak için uygun bir plana ihtiyacı vardır. Kadına tırının arkasını göstererek oraya girmesini söyler. Kadını oraya oturtup üzerine kapıyı kapattıktan sonra tırcı, muhabir Ali'nin yanına koşar. "Ağabey Allah senden razı olsun, kaçırıyorum kızı ama bir sorun var, sınırlarda kontrollerde nasıl geçiririm kadını ben?". Ali bunun üzerine zamanında bir filmde gördüğü sahneyi hatırlar ve "tırın altındaki benzin deponun içine bir depo daha yap, o deponun içine kadını koy, Türkiye'ye kadar da çıkartma" der. Fikirden oldukça etkilenen tırcı, Ali'ye teşekkür ederek tırına doğru koşar. Kapıyı açar ve hayatının aşkının hala kendisini beklemekte olduğunu görür. Tırına atlar ve tırını en yakın tamirciye götürür. Orada çalışanlardan bir kaç alet bir kaç da demir satın alarak tırını gece için ücra bir köşeye çeker. Gece boyunca uğraşır ve benzin deposunun içerisinde bir depo daha yapar. Kadını işaret diliyle anlaşarak oraya yerleştirir. Depoya kadının hava alması için delikler açmayı da ihmal etmemiştir. Her zaman yanında iki adet telefon taşıyan tırcı (Kodafon ve Armsizecell kullanmaktadır zira ikisinin kombinasyonuyla daha az fatura ödediğini keşfetmiştir.) Tırcı telefonlarından birini kadının yanına bırakır ve kendi numarasını en son aranan numaralara koyar. Kadına yine el hareketleriyle bunu anlatır ve kadının göz kırptığını görünce içi rahat olarak tırına biner ve yola koyulur. Sabahtan akşama kadar, Türkiye'ye gelene kadar hiç mola vermez. Aralarda kadını aramakta ve kadının kendisine nefes alıp vererek "iyiyim" mesajı verdiğini duyarak mutlu mesut tırını sürmektedir. 


Sınır kontrollerinde kontrol için tırı durduran polisler tırın arkasını, tırcının koltuğunun altını, tırcının ceplerini kontrol etmişler fakat benzin deposunun içerisinde bir tane daha depo olduğunu elbette düşünememişlerdir. (Bu kontroller seneler geçtikçe CSI ve Cold Case gibi dizileri izleyen sınır kontrolörlerinin bilinçlenmesiyle daha sıkı hale gelecektir.) Böylece tırcı ve hayatının aşkı Türkiye'ye varırlar. Tırcının ilk işi en yakın nikâh dairesine giderek yıldırım nikâhı kıymak olur. Hikâye böyle mutlu biter.
Çok Mühim Olmayan Bir Dip not: Kadının Türkçe öğrendiğinde kurduğu ilk anlamlı cümle ise "naber lan Türk?" olur. Tırcı bu durumu anlamaz. Kadın kendisine mendilde yazanı gösterir ve tercüme eder. "Romantik adamları oldum olası hiç sevmemişimdir zaten ne o öyle godoş gibi aşkımlar, sevgilimler" der. Tırcı şaşırır. Ona aylardır nasıl peşinden koştuğunu, kendisine nasıl âşık olduğunu anlatır. Bunun üzerine kadının ağzından çıkan üçüncü -dördüncü hatta beşinci Türkçe cümle oldukça düşündürücüdür "ben o gün o sokağa hayatımda ilk defa gitmiştim çünkü ben cezaevinde yatan annem yüzünden cezaevinde doğdum ve büyüdüm sonrasında da cezaevinde gardiyanlık yaptım ve orada yaşadım. O gün hayatımda ilk defa sokağa çıkmış ve kaybolmuştum ki sen gelip bana üzerinde "naber lan Arap " yazan mendili verdin. Seni de daha önce hiç görmemiştim. Hayatımda ilk defa bir erkek bana bir şey vermişti. Ben de seni takip ettim ve kendimi burada buldum işte".

Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...