Bugün John Lennon'ın doğum günüymüş. Mark Chapman'a pis, kaka derken insanın aklına Catcher in the Rye geliyor. O zaman da "Salinger'da öldü ya" diyerek çift üzülünüyor. Ünlü birisi öldüğünde yas tutan, cenazeye giden, günlerce ağlayarak evinden çıkmayan insanları yine de hiç anlayamamışımdır. Barış Manço öldüğünde günlerce ağlayan, bunalıma girip sigaraya başlayan kuzenimi
hiç anlayamamıştım. Bir de insanlar kuzenimi arayıp başsağlığı filan diliyolardı.
Ya da belki ben aptal bi çocuktum ve kendisi Barış Manço'nun bir yakınıydı. Ama öyle olsa en azından büyüdükten sonra haberim olurdu bu durumdan. Bi de geçen gün bir arkadaşımın ağabeyi soruyordu "acaba Sezen Aksu ölse ne olur?" diye. Düşündüm de bir cevap bulamadım, muhtemelen bir kaç gün haber bültenleri "sen ağlama" ile kapanır, evinin önünde hayranları pankartlar açar sonra da "bir sezen aksu vardı ama sen tanımazsın kızım" başlıklı hikayelerde uygun bir zamanda -tercihen bir rakı masasında- çocuklarımıza, torunlarımıza anlatmak için hikayeyi rafa kaldırdık herhalde. Bilemedim.
Bugün John Lennon'ın doğum günüymüş. Mark Chapman'a pis, kaka derken insanın aklına Catcher in the Rye geliyor. O zaman da "Salinger'da öldü ya" diyerek çift üzülünüyor. Ünlü birisi öldüğünde yas tutan, cenazeye giden, günlerce ağlayarak evinden çıkmayan insanları yine de hiç anlayamamışımdır. Barış Manço öldüğünde günlerce ağlayan, bunalıma girip sigaraya başlayan kuzenimi hiç anlayamamıştım. Bir de insanlar kuzenimi arayıp başsağlığı filan diliyolardı.