Ana içeriğe atla

Türk Filmlerinden Alınan Önemli Hayat Dersleri


Evinde hizmetçi olarak çalıştığınız kişi saçlarınızı keserse mutlaka bir gün o fakir olur siz de onun evini satın alır onun saçlarını kesersiniz.

Kız kardeşiniz varsa terk ettiğiniz adam mutlaka ona tecavüz eder.


Fakirseniz ve bir gün zengin olursanız ailenizin evine kırmızı kaplı kutular şeklinde hediye paketleriyle gitmeniz ve annenize istediği mantoyu, babanıza ayakkabıyı kardeşinize ise istediği elbiseyi götürmeniz gerekir.

 
Şişmansanız da manken olabilir ve devasa beyaz bir villanın bahçesindeki havuzun kenarında beyaz bikiniyle yatabilirsiniz ama her an eli silahlı adamlar gelebilir ve sizi sevdiğini söyleyebilir ve siz kaçamayabilirsiniz zira aşık olduğunuz şoför onların düşmanı olacaktır.
 
Bir yerde hizmetçilik yapıyorsanız ev sahibi mutlaka bir süre sonra sizi göndermek isteyecek ve bunun için evinde kalabalık bir parti verecek ve cebinize en değerli elmas kolyesini koyacak ardından herkesin önünde sizi rezil edecektir.

Kapıcıysanız ve 7. kata temizliğe gidiyorsanız orada yaşayan kadın kesinlikle ya orospudur ya da mamadır. İkinci seferden sonra sizi de yanınıza alır ve ailenizi dağıtır.

Tuvalet kapılarında oturan bütün teyzeler bir zamanların güzellik kraliçesi ya da ünlü şarkıcılarıdır.

Evin anahtarı kapıcıya ya da eve temizliğe gelen kişiye asla bırakılmamalıdır aksi takdirde kapıcının kızı ya da temizlikçinin kızı anahtarı gizlice çalarak burada gizli bir parti verir ve arkadaşlarına "ev benim" der.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...