Aşk, Gaiman'e de tükürdüğünü yalattı...

Uykunun kaçtığı saçmasapan anları "ya uykum daha da kaçarsa" diye değerlendirmekten kaçmak için internette saçmasapan dolaştığım bir sırada Neil Gaiman'in evlendiğini öğrendim. Çok mu önemli? Bilmem aslında değil ama söz konusu ağabey şu çok nacizane cümleleri kurmuş olan kişi olduğunda işler değişiyor:

“Have you ever been in love? Horrible isn't it? It makes you so vulnerable. It opens your chest and it opens up your heart and it means that someone can get inside you and mess you up. You build up all these defenses, you build up a whole suit of armor, so that nothing can hurt you, then one stupid person, no different from any other stupid person, wanders into your stupid life...You give them a piece of you. They didn't ask for it. They did something dumb one day, like kiss you or smile at you, and then your life isn't your own anymore. Love takes hostages. It gets inside you. It eats you out and leaves you crying in the darkness, so simple a phrase like 'maybe we should be just friends' turns into a glass splinter working its way into your heart. It hurts. Not just in the imagination. Not just in the mind. It's a soul-hurt, a real gets-inside-you-and-rips-you-apart pain. I hate love.”

Hafiften yorumlayarak üstün körü bir self tercüme:

 

"Hiç aşık oldunuz mu? Berbat değil mi? Sizi o kadar kırılgan yapıyor ki. Göğsünüzü açıyor, kalbinizi açıyor ve bu da birisinin içinize girerek sizi dağıtabileceği anlamına geliyor. Tüm o korumaları kurmuştunuz, zırhınızı inşa etmiştiniz ki hiç bir şey sizi incitemesin ama sonra aptalın biri, herhangi bir aptaldan farkı olmayan biri, aptal hayatınıza dalar. Ona bir parçanızı verirsiniz. Bunu o istememiştir. Bir gün aptal bir şey yapmıştır, sizi öpmek ya da size gülümsemek gibi ve o andan sonra hayatınız artık size ait değildir. Aşk rehin alır. Sizin içinize girer. Sizi yer ve geceleri karanlıkta sizi ağlamaya bırakır, "belki sadece arkadaş olmalıyız" gibi basit bir cümle kalbinize doğru giden  cam bir kıymığa dönüşür. Acıtır. Sadece hayali olarak değil. Sadece akılda değil. Ruhun acımasıdır, gerçekten içinize girer ve acı sizi parçalar. Aşktan nefret ediyorum".

İşte bu sözleri yazan (sandman) adam evlenmiş. Hem de "Bu dünyadaki en mutlu adam benim" söylemleri eşliğinde. Demek ki neymiş? Aşk insanlara tüm söylediklerini, tüm geçmişlerini unutturabiliyormuş. Bence de böyle olması gerekli zaten...