Dün bir
çocuk gördüm; birisinin annesi çocuğunun küçülmüş kramponlarını vermiş çocuk giysin diye.
Çocuk 8
yaşında ayakları ufacık ama buz mavisi parlak kramponlar kocaman.
Yatağının yanına koymuş kramponları her sabah
uyandığında ayağının yanına koyup ölçüyormuş ayakları kramponlara sığacak kadar
büyüdü mü acaba diye.
Hala büyüyemediğini görünce heyecanla ayakkabıları geri
kaldırıyormuş yerlerine.
Kramponlara ayağı sığsın diye her sabah büyümek için
uyanan çocuk büyüdüğü zaman aslında hiçbir şeyin adil olmadığını görecek.
Ama
gel de anlat. Gel de açıkla senin yaşıtlarının çifter çifter ayakkabıları var
büyümeleri gerekmiyor her sabah onların ama sen şanssız doğanlardansın çocuk,
yine de sen acele etme çocuk kal biraz daha diye...