Eve girerken paspasımda böyle bir şeyin
durduğunu farkettim... Kapıyı da kilitlediğimi hatırlıyordum ama kapı kilitli
değildi.
Dışarıdan çakan şimşeğin ve aniden bastıran
yağmurun da etkisiyle bir anda korku filmi moduna girip ''birisi bana son 5
günün kaldı diyor herhalde'' diye 5 rakamını polise göstermek üzere elime alıp
(fotoğrafını da hızla çektikten sonra) apar topar apartmandan dışarı attım kendimi
(uzun zamandır bu kadar hızlı hareket ettiğimi sanmıyorum).
Meğer hikaye hiç de öyle heyecan verici
değilmiş: Ben kapıyı kitlediğimi sanıyormuşum.
Beş rakamı da üst komşumun çocuğunun geçerken
düşürdüğü oyun halısı parçasıymış. Kendimi mahallenin cafesine ve üst komşuma
rezil ettiğimle kaldım. Epey eğlendiler yarattığım senaryoyla. Muhtemelen artık
mahallenin delisi benim. Ha bi de mahalle cafesinin sahibi teyzeyle bütün evi
kontrol ettik içeride kimse var mı diye...
Bu hayal gücünün bana zarar
vereceğini söylemişlerdi de inanmamıştım. Kendi kendime zararlı bir yaşam
formuyum.