Ana içeriğe atla

Kendime Düğün Notları

Tam 1 hafta kaldı düğüne, kendime notlar: Annem gelinliğin altına sarı converse giyilmesine çok karşı, ağlamaklı oluyor konuyu açınca onun yerine yüksek topukluların üzerine tırmanıyorum, muhtemelen ayakkabılardan düşerek yaralanacağım ve misafirler fısıldayarak "gelin ayakkabıdan düşmüş canım" diyecekler. Düğüne bir ortopedist davet etmek iyi olabilir. 

Davetli sayısı bir anda arttı 2 hafta önce bitirilmesi gereken lcvler yeni yeni geliyor, hiç lcv yapmadan gelen konuklar muhtemelen sürpriiiiz diyecekler gerçekten de sürpriiiiz olacak, onun için hazırlıklı olalım. 

Masa yerleştirmeleri ise tam bir kaos resmen yeni bir ülke inşa ediliyor da o insanlar hayatları boyunca o masalarda birlik içinde yaşayacaklarmış algısı var insanlarda, düğünün sadece bir gece olacağını anlatmak lazım olabilir. 

Gelinlik çok beyaz, gecenin sonunda şarap lekesi vb olabilir acaba Ayşe teyzeye ulaşmak mümkün mü? Gelir mi acaba düğüne?

Kuaför, saç provası yapmak gerektiğini söyledi, çok heyecanlıyım acaba bu hakkımı marge simpson saçı denemesi yaparak kullansam mı kararsızım. Kızar mı kuaför acaba?

Nikah şekerleri güzel oldu ama butik oldukları için son günler eklenen misafirlere yetmeyebilir, gelin ve damat olarak cebimizde jelibon taşımakta fayda var, yetmediği anda dağıtırız. 

Her an tetikte olmam lazım, halay konvoyuna çekilmemem lazım. Domino taşları gibi misafirleri devirebilirim zira o gelinlikle olacak iş değil. Olur da halay konvoyuna çekilirsem Ahmet'in elini çok sıkı kavramam lazım; dengeyi sağlasın. Prova mı yapsak acaba kalabalık bir sokakta? 

Annem davul zurna ekibi istiyor evden çıkarken; önce ağlayıp sonra göbek atmak sıkıntı olabilir hazırlıklı ol. Bu hafta önce notebook izle akabinde how I met your mother izle ki olaya hazırlıklı ol, kafa karışmasın.

Gelin sarhoş olmamalı uygun kaçmaz; buna henüz çözüm bulamadım.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...