Ana içeriğe atla

Siz Güneşlenin Biz Plastik Botlarla Hayatımızı Kurtarırız, Rica Ederiz Rahatsız Olmayın

İlk baktığınız zaman ne kadar huzurlu ve dingin görünüyor di mi? Bizler için günlük yaşamın koşuşturmasından kaçıp tüm şımarıklığımızla aslında biraz da tüm hakkımızla (çünkü dünya maalesef hiç adil bir yer değil ve biz bunu çok uzun zaman önce farklı deneyimlerle öğrendik) bira ve patates kızartması keyfi yaptığımız yer... Ama işin bir de başka bir boyutu var; hayat rubic küpüne benziyor. Tüm renkleri bir araya getirmek için doğduğumuzdan beri uğraşıyoruz. Kimi zaman tüm maviler bir araya geliyor mutlu oluyoruz sonra küpü çevirdiğimizde kırmızıların dağıldığını farkediyoruz. İşte bu kumsal aslında aynı zamanda bundan kısa bir süre önce şu habere konu olmuş olan sahil: "Muğla'nın Datça İlçesi'nde, yasa dışı yollardan yurt dışına çıkmaya çalışan Suriye uyruklu 32 kaçak, tekne beklediği sırada jandarma ekiplerince yakalandı. Mesudiye Mahallesi Hayıtbükü ve Ovabükü sahillerinde kendilerini Yunan adalarına götürecek tekneleri bekleyen 4'ü kadın, 5'i çocuk 32 kaçak, bugün saat 07.30 ve 11.00'deki iki ayrı devriye sırasında yakalandı". Bizim huzuru bulduğumuz bu kumsal başkalarının umut kapılarının sonuna kadar kapandığı kumsal. Hayat sen ne abuksun...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...