Uygar; 15 yaşındaydık okul değiştirmiştik: Sen de bizim gibi başka bir okuldan gelmiştin, şaşkın ve kayıptın. Sonra aynı sınıfa düştük. Sen efendi olandın. Hani sessiz olup da aslında orada olduğunu gösteren insanlar vardır ya işte sen onlardandın. Gülümsemen yarı çekingen yarı yaramazdı. Zekiydin. 14 sene sonra bunlar kalmış senin hakkında aklımda. İlginçtir hiç Facebook arkadaşı olmamışız. Ben az önce bugün senin artık hayatta olmadığını öğrendim, senin avukat olduğunu, Ankara'da yaşadığını, evli olduğunu, bir bebeğin olduğunu ve bugün o mitinge gittiğini öğrendim... Çok üzgünüm. Çok üzgünüm çünkü seninle 14 senedir hiçbir tenefüste hiçbir derste görüşememiş olsam da hala iyi bir insan olarak kalabildiğine eminim. Zaten kötü olsan neden cumartesi günü kalkıp da oraya gidecektin ki. Evinde oturup ayaklarını uzatır dünyayı umursamazdın. Ama kötüler hala hayattalar. Evlerinde oturmuş gazetelerini okuyorlar ayaklarını uzatmış. Sana gittiğin yerde mutlu ol diyemiyorum çünkü gittiğin yer diye bir yer var mı onu bile bilmiyorum. Huzurlu uyu Uygar. Biz beceremesek de birileri becerecek emin ol. İyi uykular.