Yaş aldığını anladığın an: 17 yaşından beri 10 Euroluk Hostellerda "başımı koyacağım yer olsun yeter" kriteriyle dünyanın her yerinde uyumuşken kaldığı düzgün otele kendi yastık kılıfını götürüp üşenmeden yastığa takmak... Düşündüğüm zaman aklıma dünyanın en abes yerlerinde kaldığım abuk pis hostellar geliyor. Ama o zamanlar bir yatak yeterdi. 15 kişilik hostel odasında bir ranzanın tepesine çıkıp uyku tulumumun içine girip ertesi gün uyandığımda göreceğim ilginç yerlerin planını yaparak uyuyakalırdım. Zerre kadar umurumda olmazdı kaldığım hostelın hijyeni, güvenliği... Bir sürü insanla aynı odada uyur sabah herkesin kullandığı ortak duşu kullanıp kendimi bilmediğim bir ülkenin bilmediğim sokaklarına, trenlerine atardım...
Seneler boyunca böyle gezdikten sonra ne ara ben gittiği otele yastık kılıfı götüren insan oldum bilmiyorum... Bu durumdan mutlu muyum? Bence değilim. Bana yakışmıyor ama yapacak birşey de yok maalesef.
Hostel kotasını doldurmak diye bir durum var sanırım...