 |
| YAŞ 21: HOLLANDA SIĞINMACI KAMPI |
Dün sabah 05:30'da evden çıktım. Bir süredir uzmanlık alanım ve hukuk konusunda tek gerçek tutkum olan mültecilere geri dönmek istiyordum. Her televizyonda izlediğim dramda "iyi de ben neden yokum buralarda, ben niye çalışmıyorum alanda" diyordum. Ama bir yandan da aşçılık vardı. Yeni işim iyiydi ama bir şeyler eksikti sanırım. Çalıştığım yerden ayrıldığımın ertesi günü daha önceden cvmi yüklediğim bir kuruluştan mail geldi. Mültecilere hukuki danışmanlık projesine avukat arıyorlardı. Görüşmeler, cvler, cover letterlar derken her şey çok hızlı gelişti. Kendimi bir anda yine mültecilerin arasında buldum. Belki yeni yaşımın bana verdiği bir hediyeydi bu. Belki de üniversite yaz tatillerinde yurtdışında mülteci kamplarında koşturan o 19 yaşındaki kızın tutkusuna olan borcumu ödemek isteğiydi. 150 sayfalık yüksek lisans tezimi "yolumu aydınlatan, benim kendilerine yardım ettiğimi sanarken aslında bana yardım eden" mültecilere teşekkür ederek bitirmiştim. O satırları tutkuyla yazan Eda'ya geri dönüş projesiydi belki de bilmiyorum...
Velhasıl dün sabah yine yollara düştüm; Gaziantep'e gelmek için. Doğum günüm çok da parlak başlamadı: Uçakta avukatlık kimliğimi kaybettim ardından uyurken sakar bir hostesin gözüme dirseğini vurmasıyla uyandım, uçak garip bir şekilde normalden 25 dakika daha erken indi, alanda beni almaya gelecek şoförü beklerken yanımda oturan genç adamın silahına mermilerini yüklemesini izledim garip bir merak ve endişeyle... (aklımda gazetelerde olası manşetler beliriyordu: "32 yaşındaki avukat kaza kurşununa gitti ama nasıl oldu anlamadık hem doğum günüymüş de genç kadının.. ya da yeni akit manşeti: Antep'de bulunma nedeni belirlenemeyen dövmeli, dinsiz, şüpheli avukat (aşçılık aktivitelerinde bulunduğu da söyleniyor) doğum gününde hak yolunu buldu.
Ofise geldiğimde üzerime kaynar çayı döktüm, elimi yaktım... İdeal bir doğum günü değildi aslında. Ama telefonlarım durmuyordu, aramalar, whatsapp mesajları günümü güzelleştirmeye başlamıştı.
Otel odama döndüğümde facebook'a baktığımda gördüğüm birbirinden güzel mesajlar, dilekler aslında benim hiçbir doğum günümün çok da kötü geçemeyeceğini hatırlattı yine bana.
Sonrasında saat 22.30'da uyuyakaldım evet:)))) Eee artık yaş 32 bünye uykusuzluğa dayanamıyor:p Zaten doğum günüm 10 Kasım'da olduğu için gözüm açılana kadar birkaç sene annemler o gün dışarıda doğum günü kutlanamayacağını söyleyip durdular:) Doğum günü pastamı evde ağabeyimin "10 Kasım 10 Kasım benim en büyük yasııııım" şarkısı eşliğinde üflerdim. Doğum günü çılgın partilerle geçmese de olurdu o zamanlar:)
Güzel hayat isteyen güzel insan biriktirsin sözünü düşündüm uykuya dalmadan önce Cemal Süreyya'ya bir selam göndererek.
Güzel bir hayatım var çünkü çok güzel insanlar biriktirdim bu 32 senede.
Dünyanın en güzel ailelerinden birine, en düşünceli eşine (3 saatliğine Antep'e gelmeye kalkışacak kadar düşünceli:), en güzel en komik arkadaşlarına sahibim... Şanslıyım. Nerede olursam olayım doğum günüm kötü geçemez benim. Çünkü biliyorum ki dünyanın her yerinden dostlarım, ailem bana bir şekilde ulaşırlar. Çünkü biliyorum ki beni her şekilde gülümsetebilecek birbirinden güzel insanlar var hayatımda.
Güzel dilekleriniz için hepinize çok teşekkür ederim. Kimbilir nerelerde başladı dostluğumuz, kimbilir ne şekilde ne zaman tanıştık ve hayatımın hangi macerasında karşıma çıktınız. İyi ki de çıkmışsınız, iyi ki de varsınız. Hepinize tek tek yüz yüze teşekkür etmeyi çok isterdim. Ama amaaan ona da çok sene var nasılsa:)
Teşekkür ederim... Teşekkür ederim ailem (özellikle teşekkür ederim Ponyom, teşekkür ederim Ahmet, teşekkür ederim tüm arkadaşlarım, dostlarım.
Hayatımın en özel en güzel anlarında ne tesadüfse Sezen Aksu şarkıları oluyor hep arka planda. Bugün ve dün de öyleydi..
"oyuncak bebekleri sevmedim çok
evcilik oynamayı
alkışı sevdim
bıçak sırtlarında dolaşmayı
tehlikeli sularda seyredip pupa yelken
geçici emniyetlere ulaşmayı
kadınları erkekleri romanları
hele başkaldıranları
acılarım oldu herkes gibi elbet
herkese kısmet olmayan sevinçlerim
unutulmayı da göze aldım evet
HAYAT SANA TEŞEKKÜR EDERİM....