Dün Bişkek'te pasaport
kontrolünden geçerken pasaport polisi pasaportuma baktı ve pasaport
fotoğrafımın bana benzemediğine karar verdi.
İlk başta fotoğrafta şişman bir insanın
olduğunu ama benim zayıf olduğumu söyledi. (Kadın her yerde kadın işte ilk
başta çok mutlu oldum garip ülkelerinde daha uzun süre kalmam gerektiğini bile
hesap etmeden ay çok teşekkür ederim demek istedim). Kendisine kilo vermiş
olabileceğimi iki-üç kilo veren birisinin pasaport fotosunu apar topar
değiştirmek zorunda olmadığını anlattık.
Cüzdanımda olan tüm
kimlikleri önüne attım. 'Tamam hangisinde ben gibiyim peki' dedim. Hepsinde ben
olduğumu ama pasaportta olan fotonun hiçbirine benzemediğini söyledi. Sonra
fotoğrafta kulaklarımın daha kepçe olduğunu ima etti ve saçlarımı toplayarak
kendisine bakmamı istedi. Saçlarımı topladım aramızda 4-5 cm mesafeyle göz
kontağıyla yaklaşık 10 sn (bana 2 saat gibi geldi) birbirimize baktık.
Ben gülme krizine girdim. O
bakışma sayılmadı. Babam durumu ciddiye almadığım için bana kızdı.
Yeniden bir 10 sn kadar daha
birbirimize yakın mesafeden baktık. Sonra fotoğrafta gözümün altında bir şey
olduğunu söyledi (siyah göz kalemi).
Babam tüm çaresizliğiyle
'makyaj yapmış fotoğrafın çekileceği gün hani kadınlar yapar ya' dedi. Ben bu
sefer gülme krizinden sinir krizine geçiş yaptım.
'Ne yapmamı istiyorsun
tuvalete gidip makyaj mı yapayım?!?' dedim yüksek sesle. Sesimi yükseltmem bana
bir 10 saniyelik daha yakın mesafe bakışma cezasıyla döndü. Yine ikna olmadı.
Kendisinden tarafsız başka bir polisin bakmasını istedik. Yan bölümde oturan
kadın polisi çağırdı.
Kadın polisle maalesef yakın
bakışma seansını yaşamadık. Kadın polis benim fotoğrafta olan insan
olabileceğime kanaat getirdi.
20 dakikalık garip bakışmalar, surreal
tartışmalar, gülme ve sinir krizleri vb sonucu ülkeden çıkabildim. Hikayeden çıkartılabilecek ana ders: Pasaport polisiyle özel bakışma dakikaları yaşamak istemiyorsanız
Bişkek'e gitmeyin zira Bişkek'te yapacak hiçbir şey yok ve at eti çok kötü....