Ana içeriğe atla

Yumuşak Kuru Mayalı Poğaça Tarifi-Anne Poğaçasından Hallice Pastane Poğaçası

Gece gece tüm evi Çengelköy fırını gibi kokutmaya karar verdim. Çünkü içimde iflah olmaz bir Emine Beder var. Ne yapsam çıkmıyor sevgili Güzin Abla:/
Tarifi yazmasam da olur tüm internet tarif kaynıyor derken çok sevdiğim bir arkadaşım kendi poğaçalarını karıncaların dahi yemediğini, küçük kızının ise yer gibi yapıp oyuncak bebeklerine yedirmeye çalıştığını söylerek tarifi istedi... Buyrun o zaman tarif: 


Olmadığı takdirde poğaça yapamayacağın malzemeler:
  • 1 su bardağı ılık süt -oda sıcaklığında- 
  • 1.5 su bardağı sıvı yağ (zeytinyağı kullandım ben) 
  • 1 su bardağı ılık su -oda sıcaklığında
  • 1 paket kuru maya
  • 1 paket kabartma tozu 
  • 2 yemek kaşığı toz şeker
  • 1 tatlı kaşığı tuz
  • 1 yemek kaşığı yoğurt 
  • 2 adet yumurta 
  • 3 su bardağı un (ELENECEK)!!!
  • İsteyene: Annem, poğaçayı yedikten sonra mahlep eksikliği olduğunu söyleyerek mahlep eklemem gerektiğini söyledi. "Anneler her zaman haklıdır" sözünü de hesaba katarak siz de mahlep ekleyebilirsiniz. 

Üzeri için: 

2 adet yumurta sarısı
1 kaşık ayçiçek yağı
Çörekotu veya Susam veya Haşhaş

Tarifi:

1. Tüm malzemeleri bir araya getirip bir kapta iyice yoğur. 
Garanti olması için: Mayayı bir bardağa koy üzerine sütü ve şekeri dök iyice karıştır. Karışıma öyle ekle.

2. Hamurun vıcık vıcık olmaması lazım ama kuru da olmaması lazım. Anlamak için: Bir parça al, yuvarla parmağına vıcık vıcık yapışmıyorsa tamamdır. Yapışıyorsa ve elinden bıraktığında büyük kısmı elinde kalıyorsa biraz daha un ekleyip yoğur. (Halk arasında söylenen kulak memesi kıvamının nasıl tespit edildiğini keşfedersen bana da anlat nolur)

3. Hazırladığın hamuru streçle.

4. Streçledikten sonra bir havlu ya da mutfak bezine sar.

5. Eğer ortam sıcaksa masanın üzerine bırak 1 saat sonra hamur 2 katına çıkmış olacak! (This is maya rulez!!!)

6. Ortam sıcak değilse fırını 50 dereceye ayarla, hamuru koy ve 50 dakika hamuru unut! Amacımız hamuru mayalandırarak iki katına çıkartmak.

Ben şahsen hamurum mayalandığında hamura bir minnet besleyip duygulanıyorum. Çocuğumun okuma bayramına gitmişim de çocuk birden tek ayak üstünde zıplayarak gözleri kapalı bir şekilde ezbere Kafka'dan Dönüşüm'ü okumaya başlamış gibi şaşırıp gururlanıyorum.

7. Poğaçanın içini istediğin gibi hazırla. Ama yaptığın karışıma 1 adet yumurta beyazı da eklemen poğaçanın pişerken açılmamasını sağlayacaktır. Üşenme ekle! Uyarı: Çok yağlı peynir ve türevlerini kullanırsan ısıyla eriyen peynir senin peynir masrafından kaçmış cimri bir aşçı gibi görünmene sebep olacaktır. Katı formatlı ve az yağlı peynirlerden şaşma. Bu noktada yaratıcılığını kullanabilirsin. 
"Uygulamada az yağlı beyaz peynir, fesleğen, tuz, yumurta akı karışımı en sık karşılaşılan örneklerden. " Radikal Temmuz 2016

8. İyice kabarmış hamuru al; bir parça kopart ve avucunda yuvarla. Hazırladığın karışımı hamurun içerisine tepeleme koyarak hamuru iyice yapıştırarak kapat.


9. Aynı işlemi tepsi dolana kadar yaptıktan sonra tepsiyi mutfakta bırak ve 20 dk kadar yine unut.
10. Hamurların üzerine bir fırça yardımıyla eğer fırçan yoksa parmaklarınla yumurta sarısı sür. Eğer seviyorsanız üzerine susam, çörek otu, haşhaş vb. serpebilirsin.

Hah unutmadan: Ben hep unutuyorum ama sen unutma: "Yumurta sarısını 1 kaşık ayçiçek yağıyla karıştırıp sürersen poğaçaların ışıl ışıl olurlar!" Goethe

11. Tepsiyi 190-200 derece fırında 25-30 dakika, poğaçaların üzerleri epey kızarana kadar pişir.


Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...