Ana içeriğe atla

Evlenilecek Kadın Pembe Taksiye Biner (mi)?

Geçen sene içinde babamın da olduğu bir grupla Dubai'ye gittik. Babamın katılması gereken önemli bir yemeğe kavalyesi olarak katılacaktım. 

Havalanından çıktığımızda şoför bölümünde bir kadının bulunduğu bir taksiye doğru yöneldik. Taksici kadın sinirle bir şeyler söyledi, yanımızda bulunan üç erkek, bir adamın kullandığı diğer taksiye bindiler. Biz babamla kadının kullandığı taksiye bindik. Dubai halkı sağolsun benim namusumu korudular. Taksiciyle konuştuktan sonra anladım ki kadınların kullandığı o taksiler kadınlara özelmiş. Erkekler tek başına binemiyormuş ama bir kadın isterse bir erkeğin kullandığı taksiye binebilirmiş. Bir nevi seçmeli namus korumacılığı yani. 

Bugün sosyal medyada dolanan pembe taksi fotoğraflarını gördüm. Sadece kadınlara özel yapılmış. Akşam 20:00'ye kadar kullanımdaymış. Doğrudur çünkü akşam 20:00'den sonra namuslu kadın sokakta olmaz. Namuslu kadın o saatte evinde kocasıyla, ailesiyle olur. Yoksa daha önce de uygulamada örneklerle gördüğümüz üzere tecavüze uğramayı hakeden kadın gece sokakta dolaşır. 

Pembe taksi uygulamasına kızıyoruz da bir de aynayı kendimize çevirmekte fayda var. Ben şahsen pembe taksiyi kullanacak eğitimli, aydın bir sürü kadının varlığından haberdarım. Bir yere giderken önünde Osman beyin taksisi ve Serpil hanımın taksisi duruyorsa hiç tereddütsüz Serpil hanımın taksisine binecek bir sürü kadın tanıyorum. Bazısı geçmişte yaşadığı travmaların, tacizlerin yüzünden bazısı ise duyduklarının etkisiyle hiç tereddütsüzce pembe taksiye bineceklerdir. Yapmayın. 

Arz-talep meselesi bir nevi ama desteklememek gerekiyor. İnsanın başına ne geldiyse rahatlığa alışmaktan geliyor. Eğer o pembe taksilere "rahat olmak" adına, geçmişte yaşadığınız travmaları düşünerek, taciz edilen insanları duyup da nolur nolmaz diye el ederseniz bundan bir kaç sene sonra pembe taksilere binmeniz seçimlik değil zorunlu olacak! Bir erkeğin bindiği taksiye binmek için yanınızda evli olduğunuz adamın ya da ailenizden bir erkeğin olması gerekecek. Pembe mi sarı mı diye bakmadan taksiye binen kadınlar toplum baskıcı insanları tarafından "basit" kadın ilan edilecekler. Düzgün kadın dediğin sabırla pembe taksiyi bekleyecek. Herkes evleneceği kadının buluşmaya pembe taksiyle gelmesini bekleyecek. Kadın sarı taksiden inerse kafalarda soru işareti oluşacak. Bayan yanı uygulamasını çıkartan zihniyet sizi pembe taksiye bindirecek. Bravo. 

Bir kadın olarak yapmanız gereken şey pembe taksi size her ne kadar cezbedici, güvenli gelse bile pembe taksiden size başını çıkartıp gülümseyen Serpil hanımın taksisine binmemeniz. Aksine Serpil hanımı sarı taksi kullanması için ikna etmeniz. Kendisine sırf saçları uzun ve kukusu var diye pembe taksi kullanmasının doğru olmadığını sarı taksi de kullanabileceğini anlatmanız gerekiyor.

Pembe taksi uygulamasını savunan hemcinslerime soruyorum: bundan sonra sadece kadınların kullandığı otobüslere mi bineceksiniz? Kadın tesisatçımı arayacaksınız evinize? Eğer muhatap olacağınız her meslek sahibinin illa kadın olması şartına uyabileceksiniz eyvallah. 

Eğer pembe taksiye binip sonra eve erkek tesisatçı sokmayacaksanız,  muharrem beyin otobüsüne akbil basmayacaksanız,  acile kaldırıldığınızda nöbetçi doktor erkekse müdahaleyi reddedecekseniz o zaman sizi tebrik ederim; pembe taksi de tüm helallikler de sizindir. İyi günlerde kullanmanız dileğiyle. 


Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...