Kendi Facebook sayfamdan, kendi adım ve soyadımla yazıyı paylaştım. Akabinde aynı saatlerde blogumun facebook sayfasına ve bloguma da yazıyı ekledim. Amacım bir kadın olarak yaşadıklarımı özetlemekti. Olmadı ama. Neden mi?
Öyle ki yazı önce Can Yücel'e mal edildi. "Can Baba aslansın, bir erkek anca bu kadar anlatabilirdi bizim yaşadıklarımızı" yorumlarıyla yazı paylaşıldı. Kimisi yazıyı okuyup bağıra bağıra ağladığını söyledi, kimisi rakıya gitti. Oysa ki Can Yücel o sırada mezarında ters dönüyordu!!!
Ardından çarşının resmi olmayan ama epey takipçisi olan sayfalarından birinin yazıyı sahiplendiğini gördüm. "Çarşı aslansın kadınları nasıl da anlamışsın" yorumlarıyla yazı paylaşılmaya devam edildi. 5000 kişi beğenmiş binlerce insan yazıyı "helal sana çarşı" yorumlarıyla paylaşmıştı. Uyarılara rağmen kimse bir düzeltme yapmadı.
Kadınların her gün yaşadığı örnekler bir kadın olarak yazarak dikkat çekmeye çalışırken zavallı ve çirkef internet amcalarına malzeme vermiş oldum.
Emeğe saygıyı geçtim yaşanana saygı da gitti. Hiçbir şeye yanmadım yazımın garip arabesk tendanslı kişilerce sahiplenilmesine yandığım kadar. Örneğin bu teyze en orjinallerden birisi oldu zira ısrarla yazıyı benim de yazmadığımı söyledi. İspatlamamı istedi. O kadar garip bir tarzı vardı ki yazıyı yazmadığıma inanmaktan son anda döndüm. "Peki iyi günler" dedim ve sustum.
Ama aranızda anlaşın ortak yazdık diye paylaşın ki anlaşılmasın. Biz de öyle paylaşalım sizin için. Bundan sonra tek bir cümle dahi söylemeyeceğim. Söz!
Ama tek bir ricam var: Nihat Doğan, Yıldız Tilbe, Seda Sayan vb imzasıyla görmeyelim yazıyı lütfen.
Saygılarımla. İyi çalışmalar. İyi günler vb.




