Merhaba bebeğim, bebeğimiz;
Sana nasıl hitap etmem gerektiğini daha bilmiyorum. "Komik küçük sürpriz", "susam" olarak başlamış olsak da günden güne değişen boyutun isim konusunda bizi biraz zorlayacak gibi duruyor.
Birdenbire girdin hayatımıza, şaşkınız. Ben daha büyümeye çalışıyordum. Hala anneme koşuyordum canım yandığında, hala son paramı komik oyuncaklara harcıyordum, yemeğin sevmediğim bölümünü hızlıca bitirip sevdiğim bölümünü yavaşça yiyordum. Merdivenin son basamağından zıplayarak geçiyordum. Annem bana "ne zaman büyüyeceksin Eda" derken hala, sen geldin girdin içime. Heyecanlıyım, mutluyum, tedirginim. Baban da çok şaşkın. İlk haberi aldığında şaşkınlıkla bana defalarca teşekkür etti. Ben de "rica ederim ne demek" dedim gülümseyerek:) Kalp atışlarını duyduk bu sabah ultrasonda. Baban, deden, anneannen, Ender deden hepimiz hüngür hüngür ağladık. Böyle bir his varmış dünyada.
Haberi aldığımızdan beri korkuyoruz. En ufak bir sinyalde ya doktoru arıyoruz ya hastaneye koşuyoruz. Öyle ki geçenlerde bir gece vakti gittiğimiz acilde dudaklarımı bükerek gözlerim dolu dolu hemşireye seni şikayet ettim. Çok korkuttun beni çünkü.
Bir elim hep karnımda. İnanamıyorum. Gülüyorum kendi kendime. Seninle beraber yapacaklarımızı düşünüyorum. Şimdiden komiksin. Benim doğum günümde doğmaya çalışmak ne demek:)?
Öngörülen doğum tarihin benim doğum günüm! Sene 365 gün ve sen annenin doğum gününde geliyorsun. Ama ben hayatımda hiç böyle güzel bir hediye almadım ki? Bana hayatımın en güzel hediyesini vermeye mi geliyorsun annecim?
Annecim dememek lazımmış. Çocuğun kendine güveni olmazmış, kişiliği sarsılırmış. ÇoK üzgünüm ama ben sana "annecim" diyeceğim. Benim annem bana hep "annem" dedi ve ne kendime güvenim sarsıldı ne de kişiliğim.
Sana zarar gelmesin diye bir anda tüm alışkanlıklarımı değiştirdim, tüm kötü alışkanlıklarımı çöpe attım; hayatım boyunca hiç beceremediğim iyi alışkanlıklar edindim. Kahve içmiyorum artık, sigaradan midem bulanıyor, çiğ et yemiyorum, her şeye ketçap döken ben artık hamburgeri bile ketçapsız yiyorum. Çok sağlıklı ol istiyorum. Hiç hata yapmayalım istiyorum.
Diyorlar ki ilk zamanlar duyurulmazmış. Uğursuzluk olurmuş. Duyurmadık biz de. Korkuyoruz. Uğursuzluktan korkuyoruz.
Ama her şeye rağmen bu ülkede yaşıyoruz. Metrodan korkuyoruz, metrobüsten korkuyoruz, sokakta yürürken yıkılan binadan kafama taş düşmesinden korkuyorum, deniz otobüsünün bombalanmasından korkuyorum, seni koruyamayacak olmaktan korkuyorum. Taksim'de canlı bomba patladı bugün. Seninle dolaşmayı planladığım sokaklar artık bomboş, polis şeritleriyle çevrili.
Tüm bunları düşünürken korkuyorum. Acaba bize kızacak mısın? "Ne bencil insanlarsınız ne gerek vardı şu boktan yere beni de dahil etmeye" diyecek misin?
Doktor olma annecim sakın, acil serviste döverler. Akademisyen olmanı çok isterim ama hapise girmeni hiç istemem. Gazeteci olursan seninle gurur duyabilirim ama her sabah yazdığın yazıyı kalp çarpıntısıyla acaba başına bela açacak mı korkusuyla okumak istemem. Benim gibi avukat olman biraz egomu okşar belki ama ne yapıp eder fikrini değiştirmeye çalışırım çünkü adliyede yaka paça dayak yemeni yüreğim kaldırmaz. Tiyatrocu olmanı çok isterim ama senin adına üzülürüm istediğin karakterleri oynayamadıkça hevesin kaçacak diye, en sevdiğin sahneyi yıktıklarında canın acıyacak diye korkarım. En iyisi insan ol annecim sen. Mutlu ol, insanlara güvenerek başla hayata, kahkahalar at, cesur ol, güçlü ol, gülümsemeyi bil bırak gerisini sonra düşünürüz.
"Baba bari bir balıkçı köyüne taşınıp orda dünyaya getirseydiniz beni bu ne be?" diyecek misin? Sen de 18 yaşına geldiğinde apar topar kaçmaya çalışacak mısın buralardan?
Bencilliğimiz için özür dilerim bebeğim. Ama biz yine de seni çok büyük bir heyecanla bekliyoruz. Seni tanıştırmamız gereken çok güzel bir ailen ve deli dostlarımız var. Hadi gel. Hadi gel de dünyayı güzelleştir. Olur mu annecim?
