Ana içeriğe atla

Memeden Duvara Süt Fışkırtma Denemeleri Vol II: Konuşmayan Doktor Yapmışlar

Sanki dün gece biraz emdi, süt geliyor da gibi ama emin olamıyorum. Neyse doktoru değiştirdiğimiz iyi oldu. Facebook üzerinden yaptığım "iyi kalpli çocuk doktoru " konulu halk oylaması sonucunda geldiğimiz bu doktor çok iyi diyorlar. Hem bana hem de bebeğe bir çözüm bulacaktır. Al işte bebek arabası için rampa yok muayenehane girişinde. Bir de şaka yapar gibi bir sürü merdiven yapmışlar. Acaba bu levelı geçersek tepede kendisine mi ulaşacağız. Ucunda bebeğe süt bana ferahlık var dur en iyisi tırmanalım. Neyse ki büyük bir eş buldum kendime de böyle durumlarda sırtlanabiliyor. Bak işin bu yanını hiç düşünmemişim. Bekar arkadaşlarıma mutlaka "yeri geldiğinde bebek arabasını sırtlanabilecek insan" kriterini de söyleyeyim. Ne kadar seksist bir insan yaptı bu lohusalık beni. Ay ne kadar şirin bir yer burası. Kesin buradan çıkışımız şenlikli olacak. "Merhabalar hocam, sizi arkadaşlarımızdan duyduk da biz de bebeği getirdik. Erken doğdu kilosu çok düşük. Benim de sütüm gelmiyor sanırım. Sizden önce gittiğimiz doktor blablablabla. Evet emiyor aslında ama işte yetmiyor dedi doktor.

 (O sırada iç ses: Doktorun ağzından kelimeleri cımbızla da değil toplu iğneyle alıyoruz resmen. Bu adam neden konuşmuyor öyle bakıyor acaba. Çok mu sıkılmış acaba bugün. E bebekle de eşyaymış gibi ilgileniyor. Acaba bu bebeği biz mi çok abartıyoruz bak adam hiç sallamıyor bebeği. Her şey bir halüsinasyon mu acaba? Ben halüsinasyon olabilir miyim? Bu adam kim? Bebek ağlamaya başladı dur şimdi o kadar kar giydirmiştik bak adam soydu. Yine giydirmemiz gerekecek. Ah çiş yapıyor bak koskoca profesörün önünde çiş yapıyor haahah belki şimdi konuşur bizimle doktor amca) 

60 clden bir şey olmaz mı? Devam mı edelim. Peki teşekkür ederiz. Sütüm nasıl artar? Evet evet içiyorum. Peki tamam teşekkür ederim e iyi günler o zaman. 

Merhaba muayene parasını buraya mı ödüyoruz? Sigorta anlaşması yok mu doktor beyin? Hm anlıyorum peki o zaman. (İç ses: Bu parayla biz bu bebeğe dünyanın en elit insanının memelerini satın alırdık?) Of bebek çok ağlamaya başladı. Daha çok acemiyim uyandırmadan, kızdırmadan pusetine koymayı başaramıyorum çocuğu. Of çığlık atıyor. Acaba tepedeki ışıktan da rahatsız mı oldu? Dur pusetin üzerine şu ince müslini örteyim belki sakinler. (İç ses: Hadi hadi çıkalım bir an önce buradan) 

Şu bekleyen anne bir şey diyor bana sinirle. "Pardon? Şey üzerini örttüm evet ışıktan rahatsızdır belki diye ehe evet yani işte." (İç ses: Bu kadın neden bana kızıyor? Bi de "oğlum da soruyor neden kapattı üzerini diye" diyor. Çok mu kötü bir şey yaptım acaba? Bak yine ağlamam geldi. Ne zor işmiş lohusalık arkadaş. Kadın bana hala kötü bakıyor. Özür dileyip de ben iyi bir ana olamadım diyerek bebeği kendisine mi bıraksam acaba? O değil de kendime güvenime hayranım. 48 kiloyken giydiğim paltoya sığmaya çalışmak çok saçma olmuş. Neyse kollarımı kavuşturmam gerekmezse ve önümü kapatmazsam oldu sığdım. Hadi gidelim artık buradan.) 

Bu doktor da olmadı. Yine çocuk aç ben perişan arkadaş. Al annecim al biberonu da ye. Memeden damlatarak ver dediler çocuk sinir krizine girdi. Bu biberon anne memesiyle aynı alışmaz diyorlar. Alışmaz herhalde. Zaten mama çok kötü bir şey olsaydı doktorlar böyle umursamaz yaklaşmazlardı di mi? Aaaa kusuyor?!?! Her yeri kusmuk oldu. Fışkırttı mı sanki? 
Google: Fışkırtarak kusan 3 haftalık bebek

Devam edecek... 







Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...