Ana içeriğe atla

Bebek Kişisi Yazın Nasıl Ayakkabı Giyer

Bebeğe yazlık ayakkabı almak kır düğününe ayakkabı seçmekten daha zor işmiş. Kır düğününe giderken aranan "çime batmayan bacakları uzun gösterecek topuklu ayakkabı" kriteri bebek ayakkabısı seçme kriterinin yanında hiçbir şeymiş meğer.

Öyle ki: 

1. Açık ayakkabı olmalı ki tüm kış kapalı kalan tırnaklar havalansın. (Bu konuda doktrinde farklı görüşler var zira kimi teyze uzmanlar açık ayakkabıyı bebek milletine önermemekteler. İlgili görüş bebeklerin parmaklarının vuracağı yönünde. Bkz: Nurten Teyze, Biz de Çocuk Büyüttük Kızım, Yurdum Teyzesi Yayınevi, Türkiye, 2018, S:2225) 

2. İlgili bebek, ayakkabının vurma olayına aşina olmadığı için ve de dikkati koşmak, yıkmak, tırmanmak gibi daha önemli aktivitelere yoğunlaştığı için ayakkabının acıtıp acıtmadığını anlamanız pek muhtemel değil dolayısıyla iyi seçim ve içgüdü önemli.

3. Yerinde duramayan bebeğe çorap giydirme aktivitesine harcanan zamanı kendinize ayırmak yaz ayı boyunca sizi çok rahatlatacaktır. (Öyle demeyin günde en az 1.5 saat tasarruf edeceksiniz.) 

Velhasıl hal böyleyken bir kaç yanlış deneme sonrası ideal yazlık ayakkabıları bulduğumu düşünüyorum... 

1. Fiyatı çok da delirmemiş olan New Balance yazlık ayakkabılar:


2. Her zaman hesaplı ama kullanışlı tercihlerden H&M bebek ayakkabısı. Evet bu noktada vicdanımızı hafif gözardı etmemiz gerekiyor zira ilgili ayakkabılar gerçekten de Kamboçya'da saatte 1 dolar alan hayat kadınları, çocuklar tarafından yapılıyor olabilir. İnsan vicdanı, mantığı bu konularda gerçekten çok pragmatist.

Velhasıl ilgili ayakkabılar ektedir sevgili yazlıkçı ebeveyn: 


3. Elbette olmazsa olmaz "crocs" terlik... İlk denemede tombul bebek ayağına olmamıştı ama bir ay sonra denediğimde oldu. 19 aylık bir bebeğin saatlerce ayağında tutup bir de top peşinde koşturması gözönüne alındığında epey rahat olduğunu düşünüyorum.


4. Bulut'un tombul ayaklarına olmadı ama güvendiğim ebeveynlerden duyduğum İgor marka sandaletlerin de oldukça rahat ve kullanışlı olduklarını duydum.

Peki ya şu her yerde karşımıza çıkan havuz, deniz kenarında kullanılan kaydırmazlı patikler?

Hayır. Ayakları feci terletiyorlar. Mis gibi kokması gereken bebek ayağı Osman Ağabey'in ayağı gibi kokuyor. Lastik izleri bilekte kalıyor ve ebeveynin içini sızlatıyor. Bir de siz 40 derece sıcak havada ayağınızın garip sıkı lastikli jarse bir şey tarafından sarılmasına tahammül edebilir misiniz? 

Tüm tatilci, yazlıkçı, parkçı ebeveynlere bol uykulu, sebzeli, meyveli, az bebek kaoslu, az ebeveyn çekişmeli huzur dolu yazlar dilerim.



Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...