"Çok hızlı büyüyorsun nolursun biraz yavaş ol" demek istiyorum ama biliyorum ki doğanda var acelecilik. Sırf sabırsızlığından, daha kilon, boyun tamamlanmadan doğmadın mı o kadar erken zaten? Sırf merakından yürümedin mi 10.5 aylıkken zaten? Sırf aceleci yapından o lokmaları koca koca tıkıştırmıyor musun ağzına zaten?
Biraz yavaş ol desem de dinleyecek misin sanki beni? Benim sabırsız, meraklı, aceleci küçük insanım: Bu özelliklerini hep iyiye kullan olur mu? Örneğin sabırsızlığın sayesinde bol bol kitap oku. Kitabın sonunu bir an önce öğrenebilmek için kullan sabırsızlığını.
Merakını giderebilmek için bir sürü ülke gez. Merakın gezdikçe, yaş aldıkça artsın diye.
Aceleciğini ne yaparsın bilemem zira ben bu yaşa geldim hala tek bardak kahveyle saatler süren bir sohbeti beceremedim... Hala yavaş yürüyen insanların arkasından aynı hızda yürümeyi başaramam, hala önceden aldığım hediyeyi gününe kadar saklamayı beceremem. Belki birbirimize biraz yavaşlamayı öğretiriz olmaz mı?
