Geriye sayım başladı... Günler yavaşladı, Bulut iki yaşa yaklaşırken hafiften delirdi, doktorum Kasım ayında 3 günlük bir konferansa gideceğini ve bunun doğumuma denk gelebileceğini söyledi (bilen bilir Bulut'un doktoru da doğum zamanında yoktu ve hiç tanımadığım bir doktorla doğurmuştum), ben rahatım ama ağırlık iyice yormaya başladı, Ahmet'in "iki bebeği nasıl idare edeceğiz acaba? bakıcı mı alsak?" mırıldanmaları yüksek sese dönmeye başladı, benim kilolar artmaya devam etti, beynimi yavaştan yine kapattım, hormonlar beni tamamen ele geçirdi, yağmurlar başladı, sonbahar çok güzel geldi😀
"Biz de çocuk büyüttük." Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor. Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...