Şimdi size bir hikaye anlatacağım; 29 yaşında bir kız çocuğu düşünün. Yarı deli yarı uçuk hatta annesinin deyimiyle uçlarda yaşayan. Ama hep sevmekle, sevilmekle motive olan. Uzaklara gidip gidip her seferinde dayanamayıp ailesinin, sevdiklerinin yanına geri dönen. Mutlu, neşeli, hayata dair bir sürü planı olan. Sonra öyle bir olay düşünün ki bu kız kendini bir anda susmuş, her gün psikoterapi koltuğunda otururken bulsun. Öyle bir olay olsun ki bu kız hem insanlara, hem dostluğa, hem sevgiye, hem hayata, hem geleceğe hem kendine olan güvenini kaybetsin. 29 yaşında 3 senedir beraber olduğu insandan normal bir tartışma sırasında ayrılmak istediğini söylediğinde o insanın koşarak 5. kattan aşağıya atladığını düşünün. Ve o kızın gözleri önünde son nefesini verdiğini. Hikaye çok uzun. O kız günah keçisi de oldu, suçlandı da, savunmasız da kaldı. Gazete manşetlerine de çıktı. Belki bir gün yazarım, anlatırım unutmadan.
Her şeye rağmen yine de depresyon ilaçlarını tamamen reddedip koşarak ve konuşarak, anlatarak iyileşen bu kızın hikayesini uzun uzun anlatmak için zamanım hiç olmadı. Olduğunda ise yazacak gücüm olmadı. Velhasıl sonra bu kız yine sevgiyle iyileşti. Önce ailesinin sevgisi sonra da tamamen ayrı bir uçtan hayatına giren o adamın desteğiyle, sevgisiyle iyileşti. Huzuru, sakinliği buldu. Aile kurdular. Muhteşem iki çocuk yaptılar. Kız geçmişi silmedi ama geçmişten dersler alarak yaşamayı öğrendi. Kendi gücünün sınırları olmadığını görüp kendini sevmeyi, kendine saygı duymayı yeniden öğrendi. Çocuklarını da tüm bu öğrendikleri ve deneyimledikleri ile yetiştirmeye kendine söz verdi.
İşte belki de bu yüzden kızın her kırıldığında hemen toparlanabilmesi, belki bu yüzden hayatın bir anda değiştiğini çok iyi bilmesi ve buna göre yaşamaya başlaması, her mutsuz olmaya kalktığında geçmişine bakıp korkup şimdiye şükretmesi. Bu aralar biraz kızgın biraz kırgın biraz da yorgunum. Ama iyiyim. Biliyorum ki bu hissettiklerim geçici. Günün sonunda sahip olduklarım dünyanın en güzel şeyleri. Teşekkür ederim sıcacık mesajlarınız için. Biraz hormon biraz yorgunluk biraz da birikmişler. Olsun. Bunlar da hep deneyim:)
