Ana içeriğe atla

Dünyanın En Güzel Ülkesi

Alalım ikinci de giyer, okur, oynar kafaları dolayısıyla özellikle kitap alımlarımız arttı. Bugün okuduğumuz kitaplar babanın yeni yıl arifesinde keşfettiği kitaplardandı. Benim karıştırmaya vaktim olmamıştı. Bu sabah her ne hikmetse iki bebek de çok huzurlulardı. Ben yağmuru çok severim. Yağmur yağdığında mutlu olan kesimdenim. 

Kimbilir belki yağmur onlara da huzur veriyordur. Bir numaranın kahvaltısını hazırlarken iki numara sakince etrafı inceledi; bir numara sandalyesinde kitapları inceledi. Sonra hiç sorunsuz bir şekilde sohbet ederek yumurtasını yedi. Öğlene doğru yoruldukları için iki numara kendi kendine sızdı; bir numara ile kütüphanenin altını üstüne getirdik. Benim bilmediğim onunsa babayla okumaktan ezberlediği kitapları okuduk. İçlerinde bir tanesi var ki tek kelimeyle ba-yıl-dım! (Bu arada ikisini birden aynı saatte uyutmayı başardım ve birden tepeme devasa bir panda düşecek diye çok korkuyorum. Umarım fırtına öncesi sessizlik değildir bu.) Kitabın adı: Dünyanın En Güzel Ülkesi 

Kitabın yabancı olduğunu düşünürken yazarını görünce çok şaşırdım.  Kitap Özge Altınok Lokmanhekim tarafından yazılmış. Yazarı ile zamanında çalıştığım Simotas Binası'nda birbirimizi ay farkıyla kaçırmıştık. Ben yeni başlarken o binadan yeni taşınmıştı. Hakkında öyle güzel şeyler duymuştum ki tanışamadığımıza üzülmüştüm. Velhasıl kitap muhteşem. Çizimleri de çok güzel. Hayvanlar kendi geldikleri ülkeleri anlatıyorlar. Ebeveyn olarak okurken bebek, çocuk kişisine ne öğreteceğinizi şaşırıyorsunuz. 

Yayınevi: abm #abmyayınevi 

Fiyatı: 25 TL civarı #dünyanınengüzelülkesi






Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...