Ana içeriğe atla

Uğurböceği Sevecen ile Salyangoz Tomurcuk

Benim karnıma giren bebek 37 haftadan fazla durmuyor. Her iki bebek de 37. haftanın tam başında gelmeye karar vererek paldır küldür geldiler. Her ikisi de 2.5 kilo civarında geldiler. Bir numarada hem acemilik, hem pimpiriklilik derken sütümün olmadığına inandırıldım. Hangi doktora gitsek bize farklı bir mama vererek eve gönderiyordu. Kimi "ne biliyorsunuz geceleri sütünüzün geldiğini?" diye güvenimi sıfırlıyor kimiyse "siz yine de 0.75 cl verin ne olur ne olmaz, o kadar mamadan bir şey olmaz" diye mamayı hayatımıza itekliyordu. Ben ise lohusalığın da etkisiyle "benim memelerimden neden karşı duvara kadar sütler gitmiyor! bu bebek aç mı şimdi! baaaaaa" diye bağıra bağıra ağlıyordum. Öyle ki; bir doktorun verdiği yan etkisi süt yapmak olan o aptal mide bulantısı hapını dahi umut kapısı olarak görmüştüm. Gezdiğimiz onca tavsiye edilen doktor sonrasında Prof. Dr. Yıldız Perk ile tanıştık. Bir numara, biz doğru doktoru ararken çoktan birinci ayını tamamlamıştı ve emmeye takviye olarak mama alıyordu. Yıldız Hoca önce bizi dinledi sonra diğer gittiğimiz doktorlardan farklı olarak bebeği aldı, inceledi, sevdi, konuştu, küçücük bebeğe sevgi ve ilgiyle yaklaştı. Sonra bana doğru emzirmeyi bebeğe ise doğru emmeyi öğretti. Akabinde bir hafta sonra yine çağırdı. "Sütünüz yeterli olmasa bu kadar güzel kilo alamazdı sadece emzirmeniz yeterli" dedi. Ben mutluluktan ağlayarak odasından çıktım. Kendime ve sütüme güvenim tamamen artmıştı. Bir daha da kendisini hiç bırakmadık. Bir numara sadece bir ay mama aldı sonrasında ise tam 20 ay emdi. Doktorumuz şimdi iki numaranın da doktorluğunu yapıyor. İşte bu kitapları da onun sayesinde keşfettik. Her muayene sonrasında bir numaraya bu kitaplardan hediye ediyor. Biz de kitapçılarda buldukça seriyi tamamlamaya çalışıyoruz. Çizimler çok güzel. Anlatım iki yaş bebesine göre fazla uzun olabiliyor ben bazen kısaltarak, kelimeleri değiştirerek okuyorum. Bence Uğurböceği Sevecen ile Salyangoz Tomurcuk serisi her çocuk kütüphanesinde bulunması gereken güzel kitaplardan. Çanta boyu ve hesaplı olmaları ise ayrı güzel. 

Yayınevi: Yapı Kredi Yayınları #yapıkrediyayınları 

Fiyat: En fazla 5 TL








Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...