Ana içeriğe atla

İki Bebek Bol Kaos Tavsiyeleri Ektedir

Eğer evde tek başınıza birden fazla bebekle mücadele etmeye çalışıyorsanız bazı şeyleri peşinen kabul edeceksiniz:

1. Kafanıza ya da vücudunuzun herhangi bir bölgesine aniden havadan gelen bir oyuncak çarpabilir.

2. Giydiğiniz kıyafetin sağ omuzunda yemek kalıntısı, sol omuzunda salyalar, tam orta noktasında da kusmuk, kaka vb. olabilir. Boşuna değiştirmeyin zira az sonra yine aynı tablo olacak.

3. Bir anda ikisi de nedensizce ağlamaya başlayabilir sakin olun, nefes alın, ikisini de kucaklamaya çalışın ya da çalışmayın yere oturun onlar size tırmansınlar.

4. Bir anda karşınızda çırılçıplak duran bebekler olabilir, giydirmeye kalktığınızda bacaklarını kesiyormuşsunuz gibi çığlık atabilirler şaşırmayın sakince üzerlerine kumaş vb. parçası atın.

5. Özenerek tüm o kaosa rağmen hazırladığınız kahvaltıyı (ikisine ayrı çeşit) ikisi de reddedebilirler, birisi elinde karpuz diğeri kurabiye ile güne başlamayı seçebilir. Kahvaltıları siz yiyin, beslenin. Enerjiye ihtiyacınız var nasılsa.

6. Bir anda her ikisi de diğerinin kahvaltısından yemek isteyebilir. Mücadele etmeyin. Verin. Birazcık yumurta beyazı yemesi yeni bir kaostan daha sağlıklı olabilir.

7. TV izleme yaşı gelmemiş olan bebek diğerinin bir saatlik sınırlı tv süresini çığlıklarla sabote edebilir. Pes etmeyin. O ekran 2 yaşa kadar görülmeyecek. Sizi ısırırsa sakince bir koltuğa bırakarak ısırık hasarına bakın. 

8. Her ikisi de asla uyumamaya karar vermiş olabilirler; sakin olun, ağlamamaya çalışım, sizi öldürmeyen acı güçlendirir. Mümkünse ikisini de paketleyip kendinizi dışarı atın. Mümkün değilse ağlamamaya çalışın ve banyo yaptırın, suyla oynatın, kendilerini karşılarına alıp konuşun ya da konuşmayın😂#ikibebekbolkaos 

Başka eklemek isteyen?




Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...