Bazı anlar gerçek olmak için çok güzel oluyor. Ormanda arka fonda flüt, gitar; yerde sonbahar yaprakları ve hışırtıları... Dördümüz beraberiz. Birden bakıyorum; Bulut&Luna kendi kendilerine elele tutuşmuşlar. Bulut Luna'nın elini sımsıkı tutuyor; biz söylemeden, yönlendirmeden; sımsıkı ellerini tutmuşlar ve müzisyenleri izleyerek ritimle hareket ediyorlar. Ben ağlamaya başlıyorum. Mutluluktan, sevinçten, heyecandan, tüm zorluklar gözümün önünden film şeridi gibi geçiyor, ağlıyorum, hüngür hüngür ağlıyorum. Dünyanın en güzel ağlamasını o ormanda sonbahar yapraklarının hışırtıları arasında yaşıyorum. Çok güzel bir gün geçirdik; eğer gymykids tarafından ormanda yapılan benzer aktivitelere denk gelirseniz bence hiç tereddüt etmeden kalkın gidin. Masal gibi, rüya gibi bir gün geçirdik ailecek.
"Biz de çocuk büyüttük." Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor. Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...