Ana içeriğe atla

Üç Senedir Emziren Annenin Meme Notları

1. Bol su günde 5 litreye kadar. Ama bunun 4'ü su geri kalanı rezene (gerçek rezene ama) ve papatya çayı olabilir. Kilo fazlan kaldıysa bir bardak da yeşil çay içebiliyorsun.
2. Mami power kullandım ben ilk 1 ay. Kendime güvenimi getirmekle beraber sanırım arttırdı da. Sütüm tamamen arttığında bıraktım.
3. Solgar Malt günde 3 sefer 2 adet başladım ve hala devam ediyorum. Güzel bir vitamin zira b12 takviyesi de yapıyor ve hiçbir yan etkisi yok ben çok memnunum.
4. Still tea günde 2 bardak gerçekten işe yarıyor. Sütüm arttığı için bıraktım ama stokta duruyor. (Pastırma kokusunu boşver alışıyorsun... 
5. Yulaf ezmesi! Sabahları ya da ara öğün 3 kaşık yulaf ezmesini süte koyup ısıtıp yiyorum. Feci süt yapıyor.
6. Hem pratik hem süt yapan makarna tarifimi haftada 1-2 yapıyorum hala. Göndericem tarifimi.
7. İlk 4 ay ben gak meme guk meme yaptım ve ben öyle yaptıkça sütüm arttı. Bu ne demek? Tomris'in emzirme notlarını duydun mu? İnternetten bulursun hemen. Oradaki  emzirme kampı tekniğini biraz gevşeterek 4 gün uyguladım. 
8. Duşta sıcak suyla (dayanabildiğin kadar sıcak!) saat yönüne masaj! 
9. Uyku, uyku, uyku! Ne zaman Bulut daha düzenli uyumaya başladı ben de uykumu alabildim o zaman sütüm daha randımanlı oldu.
10. Yüzüstü yatma. Sütü engellersin.
11. Gece emzirmeleri çok önemli bebeğin kilosu açısından da zira sütün geceleri en besleyici formata ulaşıyor bol yağlı olaraktan. Gece de 3-4 defa emzir ben hala emziriyorum geceleri doktor bırakabilirsin dedi ama yine de...




Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz de Çocuk Büyüttünüz mü?

"Biz de çocuk büyüttük."  Evet büyüttünüz zaten bunu inkar eden yok ama sizin büyüttüğünüz çocuk düdüklü şekeri burnuna sokmaya çalışırken şimdinin bebekleri neredeyse ipadden ailelerine "anne meme getir" diye mail atıyorlar. Siz çocuk büyüttüğünüz esnada ortalık biraz daha temiz, safken, tertemiz elleri olan tonton sütçü amcalar kapılara süt dağıtırken bizim çocuk büyüttüğünüz esnada pastörize sütün içerisinden evrimleşmiş çıplak İsmail Amca çıkıyor. Sizin zamanınızda her yer denizken bizim zamanımızda her yer wireless. Sizin zamanınızda meydan larousse'lardan parmak ucunuzla tek tek bebek hastalıkları aratılırken bizim zamanınızda bebeğin hastalığı daha ultrasonda belli oluyor. Sizin zamanınızda bebeğin cinsiyetini karnınızın şeklinden ve aşerdiğiniz yemeğin tuzundan anlamaya çalışırken bizim zamanımızda doktorun odası bebeğin kalp atışlarıyla yankılanıyor.  Kabul edin işte: Sizin zamanınızdan bizim zamanımıza her şey değişti: ...

Uyanma

Sabah oldu mu? Uyanma vakti geldi mi? Aralık kalan perdeden günışığı girmiyor ama dışarıdan servis arabalarının geri geri gitme sinyalleri duyuluyor. Sabah olmuş olmalı. Sıcak yataktan çıkmak gelmiyor içimden. Hayatımda bir kez de olsa kontrolü elden bırakıp yorganın altına saklanıp tüm günü hatta haftayı öyle geçirmek istiyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, kapıyı çalarlarsa sessiz kalıp açmayacağım, telefonumu da sessize alıp sosyal medyadan uzak durursam görünmez olmayı başarabilirim. Tüm günü pijamalarımla kapalı kapılar ardında geçirmek, hiç kimseyle konuşmamak istiyorum. İşe yaramıyor; paylaşmak, konuşmak faydasız. Gerçekten beni tanıdığını sanan insanlar ciddiye almadan dinliyorlar. Tanımayanlar ise merakla ama kafa karışıklığıyla dinliyorlar. Her iki durumda da anlatmaya enerjim yok. Peki ya zamanında gittiğim psikolog? Ona gidip de dosyamı çıkarttırsam ve kaldığım yerden anlatmaya başlasam? Ama arada geçen 12 seneyi neresinden ve nasıl anlatmam lazım? Şu anda bulunduğum ru...

Çat

Bazen ağır gelir her şey. Aslında hayatın yolundadır; hatta hayal kurduğun gibidir. Hayatına saçılmış olan legolar; oyuncaklar; pankek kırıntılarıdır hayatın anlamı. Aynada karşılaştığın görüntüden de memnunsundur. Saçlarında beliren beyazlar bile güzel hissettirecek kadar severken kendini ve yaşamı. Bir anda hiç ummadığın bir yerden tokat gibi gelir geçmiş. Oysa ki çok iyi ilerlemişsindir. Geçmişten valizleri taşımadığına emin bir şekilde kendinle gurur duyarak ilerlerken; yaşanmış tüm kötüleri olgunluk ve deneyimle harmanlamış huzurlu gamsızlığın yollarında ağır ağır ve emin adımlarla ilerlerken bir anda bir soruyla tepetaklak olursun. Bilmiyorum ki normali bu mudur? Bazen dönüp geçmişe selam çakmak mı? Yoksa o geçmişin üzerini rengareng parmak boyalarıyla acemi bir contemporary artist gibi hunharca karalamak ve galeriye satmak mı? Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum. Yaşadıklarımdan almak istediğim dersler vardı; aldım. Hayatın çok değerli olduğunu anlamam gerekiyordu; anladım. Etrafım...