İki gece önce yoğun bakım odasının kapısında doktor "hayati tehlike var; her şeyi bekleyelim" diyor.
Annemi tomografiye götürürlerken sedyede şişmiş ayağını tutuyorum, entübe edilmiş, bilinci kapalı "Şimdi değil anne, sakın" diyorum. Geceyi bir sandalye üzerinde geçiriyorum; kafamda bir sürü soru, endişe. Babam, annemin gözlüğü elinde kalmış; ağlıyor, perişan. Herkes perişan. Sabah oluyor. Doktoru "akciğerlere pıhtı atmış, hasta hiç mücadele etmiyor, yorulmuş, durumu çok kritik" diyor. Ben ağlayarak "annem mücadele eder, hep etti" diyorum. Öğlen oluyor: "Hasta uyandı, bilinci açıldı." diyorlar. Annem yoğun bakıma sütlaç istiyor. Sütlaç yiyor. "Kritik tablodan çıktı, iyileşme var" diyorlar. Ve annem bu sabah yoğun bakımdan çıkarak odaya alınıyor. Uzunca süre hastanede kalacakmış. Anneme zatürre tedavisi sırasında verilen kanın içindeki suyumsu maddeyi kalbi pompalamakta zorlanınca su ciğerlerine gitmiş o da tüm bu yaşadıklarımıza neden olmuş. Velhasıl düzeliyor.
Bu arada bugün benim doğum günüm. Aslında 15 yaşındayım, 20 yaşındayım, 30 yaşındayım ve de nihayetinde bugün tam 39 yaşındayım! Daha önceki tüm yaşlarımdayım çünkü sağlığın, dansın, aşkın, kahkahanın, oyunun, eğlenmenin, avaz avaz şarkılar söylemenin, sarılmanın, merak etmenin, yağmuru koklamanın, güzel şeyler keşfetmenin heyecanını asla unutmadım; nasıl unutabilirim ki? (tüm cahil perilere selam olsun)
Kimse sebepsizce hayatımıza girmezmiş, hayatımıza giren herkes ya ödüldür, ya da sınavdır. Hayatına sınav olarak girdiklerime selam; hediye olarak girdiklerime minnet, teşekkür olsun. Hoşgeldin yeni yaşım;
hoşgeldin son otuzum. Sağlıkla, aşkla, neşeyle, mutlulukla, güzel sofralarla, kahkahalarla, dostlarla, yeni keşiflerle, mücadeleyle, hayatla bol inatlaşmalı, güzel şaraplarla, seyahatlerle, sevgilimle, bebeklerimle, ailemle ama bi de "beraber ağlanılan, beraber gülünen dostlarla, sevilenlerle" dolu bir yaş olsun.
Edo