Doğru Yerdeyim

Bebeklerini yatırmış, üstlerini örtmüş. Onları büyütürken ben de büyüyorum. Sabrım büyüyor, kalbim büyüyor, azmim büyüyor, enerjim büyüyor, olgunluğum büyüyor, yaşama bağlılığım büyüyor, umudum büyüyor. Gece üstlerini kontrol etmeye gittiğimde bazen çok şaşırıyorum. Anne olmuş olmama, ikisinin annesi olmama, büyüyor olmalarına her şeye şaşırıyorum. İçim kıpır kıpır oluyor. Sonra her an uyanabileceklerini hatırlayıp kalbim çarparak parmak uçlarımda odadan çıkıyorum o ayrı😁 Hayat zor; hayat iniş çıkışlarla dolu, hayatta güzel insanlar da var; çok korkunç insanlar da var. Yatağın altında canavar yok ama kapının dışında canavar kalpliler var. 

Öyle ya da böyle bir çocuğun çocukluğuna tanık, yoldaş oluyorsanız hayat her sabah yeniden, yeni umutlarla başlıyor. En güzeli de bu ya zaten; tüm yaşanmışlıklarınızı; sırtınızda taşıdıklarınızı filtreden geçirip sıcacık, saf bir dünyaya uyanıyorsunuz. Canınızı sadece ayağınıza batan legoların acıtabildiği bir olgunlukla; kalbinizi sofradaki kahkahaların titretebildiği aydınlanmışlıkla güne başlıyorsunuz. 

Gerçekten tüm samimiyetimle hep anlatmaya çalışıyorum; ne saçmasapan hırslarla, ne boyumdan büyük egolarla (1.55 cm) ne yapmacık ilişkilerle, ne de sahte şeylerle uğraşacak ne zamanım ne de enerjim var. Belki 39 sene boyunca yaşadığım şeyler; travmalar, maceralar beni bu seviyeye getirdi belki "demir olsam çürürdüm, toprak oldum dayandım" cümlesinin hakkını vermiş olmak bilmiyorum. Sebebi her ne olursa olsun kendime yarattığım dünyada en mutlu olduğum zamanlarımdayım. Sevmediğim insanlarla görüşmem gerekmiyor, hayır demeyi öğrendim, istemediğim yerde mecburiyetten durmuyorum, yapmacık sohbetlere girmiyorum, dedikodu yapanlardan kaçıyorum, benimle uğraşmaya çalışanlara gülüyorum. En olmuş yaşlarımda en olduğum yerdeyim. 

Neydi? Hayatın anlamını mutlu olduğumuz yerde aramamız gerekiyordu. Benim için hayatın anlamı bu fotoğraf... Doğru yerdeyim. Doğru zamandayım.

Edo